“…สัญญา-ความจำได้หมายรู้ ได้มาจากหูเราได้ฟัง-และตาเราได้ดู
อันนี้เป็นสัญญาแบบหนึ่ง
(แต่)สัญญาที่หลวงพ่อพูดนี้ คือสัญญาจากกฎตายตัวของธรรมชาติ
อย่างตำหนิแผลหรือไฝเราอยู่ที่ลี้ลับ เราก็มองเห็นได้-แต่คนอื่นมองไม่เห็น
เราก็ต้องรู้เฉพาะตัวเรา คนอื่นจะรู้ดีกว่าตัวเรานั้น-ไม่มีเลย
เราจะต้องรู้ดีกว่าคนอื่นทั้งหมด รู้เฉพาะตัวเรา
เรามีตำหนิแผลอยู่ที่ไหน เรารู้
เช่นเดียวกับความคิดของเรา คิดอย่างไร-เรารู้
**มันคิดดี-เราก็รู้ มันคิดชั่ว-เราก็รู้
มันโกรธ-เกลียด เราก็รู้ทันที
อันนี้แสดงว่าคนนั้นมีความรู้สึกตัว**
บางคนไม่รู้จักตำหนิแผลในที่ลับ
(คนอื่น)เขาถาม ยังคิดว่าแผลที่ลี้ลับอยู่ที่ไหน ?
*บางคนไม่เข้าใจ เมื่อจิตใจมันแสดงออกมา
โกรธ-เกลียด พอใจ-ไม่พอใจ…ก็เลยไม่รู้เลย
แสดงออกมาแล้ว ความเสียหายกับสังคมหรือส่วนตัวนั้น
ใครเสียมาก ? ก็เรานี่เองเป็นคนเสียมาก
เสียมากแล้ว ก็ทำให้สังคมเสียไปด้วย*
**เราต้องดูใจเราให้เห็น อันนี้เรียกว่า‘สัญญาเกิดจากฎของธรรมชาติ’
สัญญา(นี้)-มีทุกคน เรียกว่าสัญญา-ความจำได้หมายรู้**
ไม่ใช่จำเวลา อย่างที่หลวงพ่อพูด-เวลานี้ก็บ่าย ๒ โมง ๓๗ นาที
อันนี้เป็นสัญญาที่มาใหม่ ๆ
**สัญญาที่หลวงพ่อพูดนี้ คือสัญญาการเคลื่อนไหว-รู้สึกตัว
และจิตใจนึกคิด-รู้สึกตัว สัญญาตัวนี้จะทำให้เกิดญาณปัญญา
เห็นแจ้ง-รู้จริง เรียกว่าวิปัสสนาญาณได้
ใคร ๆ ก็ฝึกได้ จะฝึกอยู่ที่ใดก็ได้
พระสงฆ์องค์เจ้าก็ฝึกได้ และทุก ๆ คนก็ฝึกได้ทั้งนั้น
เด็กก็ฝึกได้-คนแก่ก็ฝึกได้ เขียนหนังสือเป็น-ก็ฝึกได้
อย่างหลวงพ่อนี้-เขียนหนังสือไม่เป็น ก็ฝึกได้เช่นเดียวกัน
คนเรียนหนังสือมาก ๆ ก็ฝึกได้
หรือคนไม่ได้เรียนหนังสือ เขียนไม่ได้-อ่านไม่ออก…ก็ฝึกได้
เมื่อฝึกแล้ว จะมีประโยชน์อะไร ?
ประโยชน์ก็คือ ทำการ-ทำงานตามหน้าที่โดยไม่มีทุกข์นั่นเอง**
*คนใดทำการ-ทำงานโดยมีความทุกข์ ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
ชีวิตของเรามีแต่ความทุกข์-ความเดือดร้อน
แล้วจะมีประโยชน์ มีคุณค่า-มีราคาอะไร ?!!!**
มันก็คล้าย ๆ กับว่าหน้าตาเป็นคน
แต่จิตใจมีความทุกข์ เขาเรียกว่า‘สัตว์นรก’
ถ้าคนใดทำการ-ทำงาน ประกอบไปด้วยความทุกข์
เขาเรียกว่าสัตว์นรก แต่ไม่ใช่นรกอยู่ใต้ดินนะ
โดยมาก คนบ้านหลวงพ่อเข้าใจว่า คนตกนรกก็เดินไป
เหมือนอย่างที่เราเดินผ่านมาทางสะพานพระราม ๖ เมื่อกี้นี้
เราเดินไปโจนลงน้ำ-ตุ๋มอย่างนั้น มันไม่ใช่อย่างนั้น
นรกไม่ใช่เป็นอย่างนั้น นรกใต้ดิน-เราไม่ต้องไปคิดถึง
*นรกในที่นี้ คือเรากำลังทำงานด้วยความร้อนใจอยู่นี่แหละ
เราตกนรกทั้งเป็นแล้ว เมื่อตายไปก็ต้องตกนรกจริง ๆ*
ดังนั้นพวกเราไม่น่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะเราได้เรียนกันมามากแล้ว
บัดนี้ไปเมืองสวรรค์ มันไม่มีบันไดขึ้นไป
ไม่ใช่จะเหาะไปเหมือนนก-เหมือนเครื่องบินนี่ ไม่ใช่อย่างนั้น
ในขณะที่เราทำการ-ทำงานกับคนป่วยก็ตาม
ทำกับเพื่อนฝูงเราก็ตาม เราต้องดูใจของเรา
มันคิดขึ้นมา ‘เอ-คิดอย่างนี้ ไม่เหมาะสมแล้ว’…เราต้องรู้
แล้วก็ค่อยทำงานไปด้วยความยิ้มแย้มแจ่มใส
ก็เป็นสวรรค์ไปในตัว…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น