“…**การทำบุญก็ดี การให้ทานก็ดี
การรักษาศีลก็ดี การเจริญสมถกรรมฐานก็ดี
หรือแม้แต่การเจริญวิปัสสนากรรมฐานก็ตาม
ถ้าหากไม่มาทำความรู้สึกอยู่กับจิตใจที่กำลังนึก-กำลังคิดนี้
ชื่อว่าเรายังไม่เข้าใจคำสอนของพระพุทธเจ้า
ถึงเขาจะกล่าวว่าเขาได้ทำกรรมฐานอยู่ก็ตาม
ย่อมถือว่าเขายังไม่ได้รู้ซาบซึ้ง
ตามความเข้าใจของผมเป็นอย่างนี้
ต่อเมื่อบุคคลนั้น ถึงเขาจะไม่เคยเข้าวัดก็ตาม
ไม่เคยฟังธรรมก็ตาม ไม่เคยรักษาศีลก็ตามที
แต่คน ๆ นั้นแหละ
เขาทำความรู้สึกอยู่กับจิตใจของเขาที่มันนึกมันคิดอยู่
เขาเห็นแจ้งอยู่อย่างนั้น
ชื่อว่าบุคคลผู้นั้นได้เข้าไปใกล้พระพุทธเจ้าแล้ว
หรือว่าอยู่กับพระพุทธเจ้าก็ว่าได้**
เราเคยได้ยินไหม พระพุทธองค์ตรัสว่า
‘ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเรา
ผู้ใดไม่เห็นธรรม ผู้นั้นไม่เห็นเรา
แม้จะจับชายจีวร หรือนิ้วมือของเราอยู่
ก็ไม่ได้ชื่อว่าเห็นเราเลย’ แน่ะ!
การเห็นธรรมนั้น อย่าได้เข้าใจไปว่า
ไปเห็นสี-เห็นแสง เห็นดวงแก้ว
หรือเห็นผี-เห็นเทวดา เห็นนรก-เห็นสวรรค์
อันนั้นเป็นการเพ้อฝันไปเฉย ๆ
มันไม่ใช่เห็นธรรม อันนั้นน่ะ
**เห็นธรรม ต้องเห็นตัวเรากำลังทำ-กำลังพูด-กำลังคิด
อันนี้เห็นส่วนหนึ่ง
เห็นจิตใจมันกำลังนึก-กำลังคิด
นี่ล่ะ คือเห็นธรรมส่วนลึกเข้าไป
มันเป็นอย่างนี้
มันจะเข้าไประงับความโกรธ-ความโลภ-ความหลงได้**
ฉะนั้น คำสอนของพระพุทธเจ้า จึงว่า
‘มันเป็นการลึก แต่ว่าก็ไม่ลึก’
ถ้าหากฟังเป็นแล้ว-นำไปใช้ได้ ไม่ลึก
**การเจริญวิปัสสนานั้น ทำเอาง่าย ๆ
โดยเรามาศึกษา มาเจริญสติ-ทำความรู้สึก(ตัว)**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น