“วันนี้เราจะพูดกันถึงเรื่อง‘วิธีดับทุกข์ทางพุทธศาสนา’
พระพุทธเจ้าสอนว่า
**‘เราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเข้าไปถึงจุดสำคัญ คือความดับทุกข์ได้’**
ดังนั้น **ผมจึงได้นำเรื่องวิธีปฏิบัติอย่างลัด ๆ เท่าที่ผมได้ประสบมา
และยืนยัน-รับรองวิธีการอย่างนี้ว่า ‘จะเข้าไปดับทุกข์ได้จริง ๆ’**
เมื่อพูดถึง*วิธีดับทุกข์นั้น
คำพูดเป็นอย่างหนึ่ง และวิธีปฏิบัติเป็นอีกอย่างหนึ่ง*
**วิธีปฏิบัตินั้น ต้องเป็นวิธีที่เจริญสติ**
คำว่า‘เจริญสติ’นี้ ก็มีหลายคนพูดถึงอยู่เหมือนกัน
เจริญสติปัฏฐาน ๔ คือ ยืน-เดิน-นั่ง-นอน หรืออิริยาบถ ๔
ที่ผมจะพูดนี้
จะถือเป็นสติปัฏฐาน ๔ ก็ได้ หรือไม่เป็นสติปัฏฐาน ๔ ก็ได้
**ให้ทำความรู้สึก(ตัว)
เมื่อทำความรู้สึกตัวแล้ว ความไม่รู้สึกตัวก็หายไปเอง**
**ทำความรู้สึกตัว
โดย พลิกมือขึ้น-คว่ำมือลง ยกมือไป-เอามือมา
เดินหน้า-ถอยหลัง เอียงซ้าย-เอียงขวา ก้ม-เงย
(กะ)พริบตา อ้าปาก หายใจเข้า-หายใจออก
กลืนน้ำลายผ่านลงไปในลำคอนี้
ให้ทำความรู้สึก
เมื่อทำความรู้สึกนั้น เรียกว่า‘มีสติ’
เมื่อมีความรู้สึกอยู่แล้ว ความไม่รู้สึกมันหายไปเอง**
*ความไม่รู้สึกนั้น
ทางภาษาธรรมะเรียกว่า‘โมหะ’ คือความหลง*
**เมื่อทำความรู้สึกอย่างนี้ เรียกว่า ‘เป็นการเจริญสติ’
คำว่า‘เจริญสติ’นั้น หมายถึง การทำบ่อย ๆ-ให้รู้สึกบ่อย ๆ
จะเคลื่อนไหวโดยวิธีใด ก็ให้มีความรู้สึก’
เมื่อมีความรู้สึกบ่อย ๆ นี้
มันเกิดปัญญาชนิดหนึ่งขึ้นภายในจิตใจเรา
เรียกว่า‘ความเห็นแจ้ง-รู้จริงตามสภาวธรรมที่เป็นอยู่จริง’
การเห็นตัวเราตามสภาวะที่เป็นนั้น
เรียกว่า‘เห็นธรรม-รู้ธรรม-เข้าใจธรรม’**
การเห็นธรรมแบบนี้
ไม่ใช่เห็นเทวดา-เห็นผี เห็นนรก-สวรรค์
**การเห็นธรรม
คือเห็นตัวเรานี่แหละกำลังพลิกมือขึ้น-คว่ำมือลง
เอามือไป-เอามือมา เดินหน้า-ถอยหลัง
เอียงซ้าย-เอียงขวา ก้ม-เงย (กะ)พริบตา อ้าปาก
หายใจ-หายใจออก กลืนน้ำลายผ่านไปในลำคอ
ก็รู้สึกตัว**
อันนี้เป็นสภาวธรรม คือ ‘รูป’ กับ ‘นาม’…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น