อ่อนน้อมต่อความไม่รู้
ลดความทะนงในปัญญา
แล้วหันกลับมารู้สึกตัว…ตรงนี้ เดี๋ยวนี้
หลายคนสนใจเรื่องความทรงจำข้ามภพ
เรื่องการระลึกชาติ
เรื่องอดีตที่เหมือนจริงยิ่งกว่าความฝัน
แต่หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
กลับชี้ไปอีกทางหนึ่งอย่างเรียบง่ายว่า
“จำได้ ไม่ใช่ รู้”
ความทรงจำทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเมื่อวาน
เรื่องในวัยเด็ก
หรือแม้แต่เรื่องอดีตชาติ
ล้วนเป็นเพียง สัญญา
เป็นเนื้อหาของจิตที่ถูกรู้
แต่การรู้ในทางปฏิบัติ
ไม่ใช่การรู้เรื่อง
ไม่ใช่การเข้าใจด้วยความคิด
คือการ
รู้กายที่กำลังเคลื่อนไหว
รู้ใจที่กำลังคิด กำลังยึด กำลังสงสัย
รู้ตรงนี้
เดี๋ยวนี้
ต่อให้จำอดีตได้ทั้งชีวิต
ถ้าใจยังยึด ยังอยาก ยังเศร้า ยังเสียดาย
ก็ยังเป็นทุกข์อยู่เหมือนเดิม
หลวงพ่อเทียนจึงไม่สอนให้ไล่หาความจริงในอดีต
แต่สอนให้
เห็นการทำงานของจิตในปัจจุบัน
เมื่อเรารู้ทันว่า
ความจำก็เป็นสิ่งถูกรู้
ความคิดก็เป็นสิ่งถูกรู้
แม้ความเข้าใจก็เป็นสิ่งถูกรู้
ความทะนงในปัญญาจะค่อย ๆ เบาบางลง
ไม่ต้องไปปฏิเสธอะไร
ไม่ต้องไปเชื่ออะไร
แค่อ่อนน้อมต่อความไม่รู้
แล้วกลับมารู้สึกตัว
ถ้ามือกำลังขยับ — รู้
ถ้าใจกำลังคิด — รู้
ถ้าใจกำลังอินกับเรื่องราว — รู้
แค่นี้…
ก็พอแล้วสำหรับทางพ้นทุกข์
เพราะการตื่นรู้
ไม่ได้อยู่ที่การรู้ว่า เราเคยเป็นใคร
แต่อยู่ที่การรู้ว่า
ตอนนี้ ใจเรากำลังเป็นอะไร
ใส่ความเห็น