ย่างก้าวหนึ่ง…รู้สึกตัว
ยกมือขึ้น—รู้ว่าขึ้น
วางมือลง—รู้ว่าลง
ไม่เร่ง ไม่หนี ไม่บังคับตน
เพียงรู้ตรงนั้น…ตามจริง
กายเคลื่อนไหว ใจไม่เผลอ
สติคลออยู่กับท่วงท่า
มิใช่เพื่อสงบเอาดั่งฝันหา
แต่เพื่อเห็น—ความจริงของขณะนี้
ยกมือ เหยียดมือ กำมือ
ไม่ใช่พิธี ไม่ใช่เวท
เป็นการเรียนรู้กาย-ใจอย่างซื่อตรง
ทุกอาการคือครู
ทุกจังหวะคือธรรม
เมื่อรู้กาย ใจก็รู้
เมื่อไม่เผลอ ทุกข์ก็ไม่ครอบงำ
ไม่มีเรา ไม่มีเขา
มีแต่การเคลื่อนไหว
และความรู้สึกตัวที่สว่างอยู่เงียบ ๆ
นี่แหละ…
เจริญสติแบบเคลื่อนไหว
ธรรมดา เรียบง่าย
แต่พาใจพ้นหลง
ทีละก้าว ทีละขณะ
ใส่ความเห็น