“…เรื่องนรก-สวรรค์-นิพพาน มีอยู่อย่างนี้ตลอดมา
เรื่องศาสนา มีอยู่อย่างนี้ตลอดมา
ศาสนาเกิดขึ้นครั้งแรก-(สมัย)ดึกดำบรรพ์ที่สุด
เกิดจากความกลัว กลัวฝนตก-ฟ้าร้อง
กลัวทุกอย่าง เพราะไม่มีที่พึ่งทางใจ
เรียกว่า‘คนไม่มีศาสนา’
จึงต้องหาที่พึ่ง
เมื่อพึ่งได้แล้ว
**‘ศาสนา’ ก็คือคำสอนของท่านผู้รู้
ผู้ใดรู้เรื่องอันใด ก็นำมาสอน-มาบอกกัน
เราต้องพัฒนาให้มันสูงขึ้นไป สูงขึ้นไป**
เลิกจากการไหว้ผี-เทวดา
เลิกจากการไหว้วอนพระอินทร์-พระพรหม
**มาศึกษาให้เป็นพระ
เมื่อรู้จักพระแล้ว ทุกสิ่ง-ทุกอย่างก็ราบรื่น
เพราะว่ามีอยู่ในจิตใจของทุกคน ไม่ยกเว้น
เพราะฉะนั้นต้องศึกษาให้ถูกต้อง
เรื่องเจริญสติ ก็ต้องศึกษา
ถ้าไม่ถูกต้องแล้ว มันออกนอกทาง
ที่ท่านว่า‘ทางที่ไม่ใช่ทาง’
เพราะฉะนั้นมันต้องมีวิธีการ
จึงต้องศึกษาจากครู-อาจารย์
(ว่า)วิธีทำให้เกิดสติ-เกิดสมาธิ-เกิดปัญญา ทำอย่างไร ?
ถามท่านเสียก่อน
อย่าไปพูดเฉย ๆ-ดูเฉย ๆ-รู้เฉย ๆ แต่ไม่ทำ
มันไม่มีความหมาย**
จำเป็นต้องดูท่าน
ดูแล้วไม่เข้าใจ ก็ต้องถาม
(ว่า)**ทำเพื่ออะไร ? ทำแล้วจะเป็นอย่างไร ?
ต้องรู้-ต้องเข้าใจ
‘การที่เราเคลื่อนไหว’ แปลว่าปลุกตัวเราให้ตื่น
เมื่อมันคิด ให้มันรู้
ความรู้มันจะไปดับโทสะ-โมหะ-โลภะ
จะดับความยึดมั่น-ถือมั่น
แล้วจิตใจเราก็เป็นปกติ
เมื่อเป็นปกติแล้ว
สิ่งใดมาถูกเรา เราจะรู้สึกทั้งหมด
เมื่อรู้สึกแล้ว เหมือนสิ่งหนึ่ง-สิ่งใดขาดออกจากกัน
‘คนไม่มี’
นี่แหละที่ว่า‘พระพุทธเจ้าฆ่าคนให้ตาย
มีแต่ชีวิตของพระล้วน ๆ’**
พูดอย่างนี้บางคนก็เข้าใจ-บางคนก็ไม่เข้าใจ เป็นธรรมดา
**ชีวิตของพระ ไม่มีเกิด-ไม่มีตาย
นิพพานนั้นจึงไม่เกิด-ไม่ตาย-ไม่แก่-ไม่เจ็บ
เราทุกคนอยากไปนิพพานทั้งนั้น
แต่ถ้าหากไม่ทำเอาเอง ก็จะไม่รู้จักจริง ๆ**
หลวงพ่อซาบซึ้งตรึงใจในเรื่องนี้มาตั้งแต่อายุ ๔๖ ปี
เลยไม่กลัว
ใครจะว่าอย่างไรก็ตาม ก็จะพูดความจริง
ให้พ่อแม่พี่น้อง-เพื่อนมนุษย์ด้วยกันฟัง
เราทุกคนเป็นเพื่อนเกิด-แก่-เจ็บ-ตาย
ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
จะมาโกหก-หลอกลวงกันทำไม
พูดความจริงให้ฟัง (มัน)ไม่หมด-ไม่เปลืองอะไร
ถ้าคนฟังตั้งใจฟัง-ก็จำได้ ผู้พูด-ก็ตั้งใจพูด
มันก็ได้ประโยชน์ มีคุณทั้งสองฝ่าย
ตัวผู้พูดตั้งใจพูด แต่คนฟังไม่ตั้งใจฟัง
มันก็ไม่มีประโยชน์-ไม่คุ้มค่า คนพูดก็เหนื่อยเปล่า
ดังนั้นจึงให้ตั้งใจฟัง จะได้ไปแก้ปัญหาของตัวเรา
หาสวรรค์-นิพพานให้มันได้
**ถ้าหากหาไม่เป็นแล้ว ยิ่งหา-ก็ยิ่งไกลออกไป**
เท่าที่พูดมาในวันนี้ ก็เห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้ว
**ขอให้เราจงเป็นคนทำจริง-พูดจริง ปฏิบัติตัวเองจริง ๆ
และจงซาบซึ้งใจในธรรมะในชีวิตนี้
ด้วยกันทุกท่านเทอญ**”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น