“…ผมเคยเห็นปัญหาเสียวสวาทว่า
‘คนจนมั่งมี เศรษฐีทุกข์ไฮ้’
นั่นคือ คนจนแต่หากร่ำรวย-แต่คนรวยกลับทุกข์
(ปัญหาเสียวสวาท คือปริศนาธรรม
ที่ชาวอีสานในอดีตใช้ในการสอนธรรมะ)
**คนรวย แต่เป็นคนจน
(คือ)รวยแต่เงินแต่ทอง เลยไม่เห็นอันนี้
คนจน แต่เป็นคนรวย
(คือ)เขารวยตัวกฎของธรรมชาติ อันนี้(ถือ)ว่ารวยแล้ว
ทรัพย์สมบัติในโลกนี้ จะมาทำให้เป็นเช่นนี้ไปไม่ได้**
มาถึงจุดนี้ ก็หายหมดเลย
**แม้คนจะเป็นเช่นไร ก็มีความสามารถ
เพราะทุกคนมีเหมือนกันหมด ผู้หญิง-ผู้ชายก็มีอย่างนั้น
คนไทย-คนจีน-คนฝรั่งอังกฤษ ถือศาสนาใดก็ต้องมีอย่างนั้น
เพราะมันมีกฎธรรมชาติอยู่อย่างนั้น
เพราะมันมี ๔ ธาตุ คือ ธาตุน้ำ-ธาตุดิน-ธาตุไฟ-ธาตุลม
เหมือนกันหมดทุกคน
ผมจึงกล้ายืนยันว่า ทุกคนปฏิบัติได้-ถ้าหากเอาจริงนะ
(ถ้าปฏิบัติ)ไม่จริง ก็ไม่ได้**
เรื่องนี้มันต้องมั่นใจจริง ๆ ก่อน
ที่มั่นใจจริง ๆ ทำไมจึงรับรองได้
ผมเชื่อคำพูดที่ว่า ‘ธรรมะมีก่อนพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าเป็นคนแรกค้นพบขึ้นมา’
จึงว่า‘หงายของที่คว่ำ-เปิดของที่ปิด’
ผมพูดนี้ก็คล้ายกัน
ผมจะพยายามไปเจาะพูดตัวนี้ ถอดเอาคำพูดตัวนี้มาให้คนรู้จัก
**เพราะว่ากฎของธรรมชาติมีอยู่ในคน
มันไม่อยู่ที่ดิน-ฟ้า-อากาศ มันไม่ได้อยู่ที่ไหน
คนลุก-มันก็ลุกด้วย คนนั่ง-มันก็นั่งด้วย
คนนอน-มันก็นอนด้วย เข้าห้องน้ำห้องส้วม-มันก็ตามไป
จึงว่า‘ไปไหน-ไปด้วย’
เราต้องทำได้ทุกสถานที่ ไม่จำกัดสถานที่
การเจริญแบบนี้ เจริญอยู่ที่ไหนก็ได้
แต่ว่าให้รู้จักวิธีเสียก่อน
อย่างน้อยที่สุด เราต้องมาศึกษาวิธีปฏิบัติ
ให้รู้จักสมุฏฐานของความคิด
เมื่อเรารู้จักสมุฏฐานของความคิดแล้ว
เราจะได้ปฏิบัติจุดนี้เข้าไป
เมื่อเราปฏิบัติจุดนี้แล้ว เรารู้จักจุดนี้
มันจะไปตามทางของมันเอง
ครั้นเมื่อไปตามทางนั้น แปลว่าเห็นถูกต้อง
(เมื่อได้)ต้นทางของมันแล้ว ก็เดินไป
ก็ต้องถึงจุดหมายปลายทาง**
ฉะนั้นการฟังเทศน์ก็ดี การทำบุญให้ทาน-รักษาศีลก็ดี
สมถกรรมฐานก็ดี ที่สุดเจริญวิปัสสนาก็ตาม
ถ้าหากยังไม่มาถึงจุดนี้แล้ว อันนั้นก็ชื่อว่าดี
ดีแบบนั้น มันไม่ได้ดีแบบนี้
ทีนี้ไม่ได้ทำบุญ-ไม่ได้ให้ทาน ไม่ได้เจริญสติปัฏฐาน ๔
ไม่ได้เจริญกรรมฐาน ไม่ได้รักษาศีล-ไม่ได้เจริญวิปัสสนาก็ตาม
แต่**มาจับจุดนี้-มันเสร็จไปทั้งหมด เหมือนฟ้าคลุมดิน
มันกินความทั้งหมดเรื่องนี้
ฉะนั้น พระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า
๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ทั้ง ๓ ปิฎกนี้
มันจะมารวมจุดนี้**
เมื่อเรียนทั้ง ๓ ปิฎกนั้นจบ
**ถ้าหากไม่มาทำจุดนี้อยู่
ก็ยังมีความสงสัย ยังมีความทุกข์อยู่**
ทีนี้เราไม่ต้องเรียนพระสูตร-พระวินัย-พระอภิธรรม
แต่มาทำความรู้สึกจุดนี้
เมื่อเข้าถึงจุดนี้แล้ว อันนั้นก็รู้จักเหมือนกัน
เราจึงได้ยิน-ได้ฟัง
‘พระพุทธเจ้าเดินทางไปกับภิกษุจำนวนหนึ่ง เข้าในป่า
พระพุทธเจ้าเอื้อมมือลงกำใบไม้แห้งขึ้นมาเต็มกำมือ
แล้วถามภิกษุว่า
ภิกษุทั้งหลาย ใบไม้ในป่ากับใบไม้ในกำมือ
ของเราตถาคตนี้ เมื่อเอามาเปรียบเทียบกันแล้ว
อันไหนจะมาก-น้อยกว่ากัน ?
ภิกษุที่ตามไปกับพระพุทธเจ้านั้นตอบว่า
ใบไม้ในป่านั้นมีมากครับ
แต่ใบไม้ในกำมือของพระตถาคตนั้นน้อยนิดเดียว
พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า
‘อันธรรมที่เรารู้นั้น มากมาย-หลายเรื่อง
เหมือนใบไม้ในป่า แต่เราจะนำมาสอนพวกเธอในขณะนี้
เท่ากับใบไม้กำมือเดียวนี้แหละ’
อันนี้ก็ให้เข้าใจความหมายนั้น
การศึกษาเล่าเรียน และการทำบุญให้ทาน-การรักษาศีล
การทำสมถกรรมฐาน เจริญวิปัสสนากรรมฐานก็ตาม
มันจะมารวมจุดนี้
**เมื่อมารวมจุดนี้แล้ว ชื่อว่ามันสำเร็จไปทั้งหมด**”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น