“เรามาพูดถึง*ความจริง หรือสัจจะ
แปลว่าสิ่งที่ไม่ตาย มั่นคง-ไม่เปลี่ยนแปลง*
เดี๋ยวนี้คนไทยที่นับถือพุทธศาสนา
มักจะสนใจเรื่องที่ปลอมแปลงมา
ซึ่งเป็นแต่เพียงสิ่งที่สมมติขึ้นมาเท่านั้น
สิ่งเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นความจริงโดยสมมติ
เรียกว่า‘สมมติบัญญัติ’
และอีกส่วนหนึ่งที่เรายังไม่เข้าใจ ก็คือ
ปรมัตถบัญญัติ-อรรถบัญญัติ-อริยบัญญัติ
*ถ้าหากเราไม่รู้-ไม่เข้าใจจริง ๆ
แสดงว่า เราไม่รู้หลักความจริงของพุทธศาสนา*
พระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นบรมครูของสรรพสัตว์ทั้งหลาย
ท่านได้ทรงสอนเรื่องสัจธรรม คือ*อริยสัจ ๔
คือ ทุกข์-สมุทัย-นิโรธ-มรรค
สิ่งเหล่านี้ เราว่ากันได้ดีหรือรู้กันดี
แต่เราก็ไม่ปฏิบัติกัน
ดังนั้น สติ-สมาธิ-ปัญญา-ญาณปัญญาจึงไม่ปรากฏให้เห็น
ถึงแม้เราจะเรียนรู้มากแค่ไหนก็ตาม*
**จำเป็นอยู่เองที่เราจะต้องเรียนรู้สมมติให้เข้าใจจริง ๆ**
เช่น สมมติให้เป็นวัด สมมติให้เป็นพระ
สมมติให้เป็นโรงเรียน เป็นบ้าน
คนเข้าไปอยู่ในวัดเรียนกับพระ พระจึงเป็นผู้สอน
ถ้าผู้สอนอยู่วัด ก็เรียกว่าพระ
ถ้าผู้สอนอยู่บ้าน ก็เรียกว่าครู-อาจารย์
นี่คือความจริงโดยสมมติ จะยกตัวอย่าง
สัจธรรม คือ*ความโลภ-ความโกรธ-ความหลง
เป็นสิ่งที่ไม่ตาย
พระพุทธเจ้าสอนว่า‘สิ่งเหล่านี้นำความทุกข์มาให้เรา’*
**ถ้าเราศึกษาหาวิธีปฏิบัติตามแบบพระพุทธเจ้าสอนแล้ว
ความโลภ-ความโกรธ-ความหลง จะไม่มีในตัวเรา
แต่มันจะเกิดขึ้นในเวลาที่เราเผลอ ลืมตัวเท่านั้น
ถ้าเรารู้ความจริง สิ่งเหล่านี้จะไม่มีเลย**
*สัจธรรมมีมาก่อนพระพุทธเจ้า
แต่พระพุทธองค์ได้ทรงค้นพบด้วยตนเอง
เมื่อพระองค์ได้ทรงตรัสรู้แล้ว
จึงได้นำสัจธรรมมาชี้แนะแก่เวไนยสัตว์ทั้งหลาย*
อันนี้ก็แสดงได้ว่า พุทธศาสนาและศาสนาเป็นคนละอย่างกัน
เราควรที่จะศึกษาให้รู้-ให้เข้าใจถึงสัจธรรม
หรือความจริงที่พระพุทธเจ้าทรงค้นพบ
แล้วนำมาสั่งสอนแก่พวกเราทั้งหลาย
ทีนี้ก็มีคนมาถามข้าพเจ้าว่า
‘บุพกิจ-บุพกรณ์ของวิปัสสนาเกี่ยวข้องกับอะไรบ้าง ?’
ข้าพเจ้าก็ตอบว่า ‘บุพกิจ-บุพกรณ์ของวิปัสสนา
เกี่ยวข้องกับศีล-สมาธิ-ปัญญาเท่านั้น
ไม่ใช่เกี่ยวข้องกับเรื่องเสนาสนะ’
อีกอย่าง เมื่อตอนข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก
พ่อ-แม่เล่าให้ฟัง ‘เด็กน้อยบ่ทำการงาน
บ่ไปไร่-ไปนา เป็นคนเกียจคร้าน
ให้ไปอยู่วัด บวชเป็นพระ-เป็นเณร’
เดี๋ยวนี้ในวัดทั่วไป จึงเหมือนกับ
เอาคนเกียจคร้านไปอยู่ เป็นถังขยะ
*การศึกษา-ปฏิบัติจริง ๆ จึงมีน้อย
สอนแต่ให้ญาติโยมเอาบุญ
แต่ไม่ได้หวังเพื่อที่จะพ้นทุกข์จริง ๆ*
**พระพุทธเจ้าตรัสว่า ‘เอหิภิกขุ-ท่านจงมาเป็นภิกษุเถิด
ธรรมอันเรากล่าวดีแล้ว จงประพฤติพรหมจรรย์
เพื่อถึงที่สุดของทุกข์’**
สิ่งเหล่านี้แหละ ที่พระพุทธเจ้าสอนภิกษุทั้งหลาย
*แต่เราส่วนใหญ่ไปสั่งสอนกันแต่เรื่องทำบุญ
ให้ทาน-รักษาศีลเท่านั้น*
แม้แต่เรื่องพระแท้ ๆ ยังไม่รู้-ไม่เข้าใจกันเลย
มันเป็นอย่างนี้…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น