“…อุปสรรคประการแรกของการเจริญวิปัสสนานั้น ก็คือ
เมื่อเราทำความเคลื่อนไหวรูปกาย และมีสติรู้เท่าทัน
มันก็มีปัญญาขึ้นที่ใจ ทำให้รู้เรื่องตามความเป็นจริง
คือ รู้รูป-นาม รู้ทุกขัง-อนิจจัง-อนัตตา รู้สมมติ
รู้ศาสนา-รู้พุทธศาสนา รู้บาป-รู้บุญ
อันนี้เป็นปัญญาของวิปัสสนารู้ แต่เป็นเพียงวิปัสสนาเปลือก ๆ
จึงยังเอามาแก้ทุกข์ไม่ได้ เป็นเพียง‘รู้อยู่ในความรู้’
คือ รู้คิดโน้น-คิดนี้ รู้ในตำรับตำรา-มันเป็นวิปัสสนูปกิเลส
อุปสรรคก็คือว่า เมื่อความรู้ชนิดนี้เกิดขึ้นแล้ว
เราก็เข้าไปฝังอยู่ในความรู้ชนิดนี้
จึงเป็นเพียงความรู้ที่ยังเหมือนกับอยู่ในถ้ำ
ดังนั้น **เราต้องพยายามหาวิธีออกจากถ้ำ
หรือถอนตัวออกจากความรู้ต่อไป
โดยการออกมาคอยเฝ้าดูความคิดของเรา
พอมันคิดอะไรวูบขึ้นมา
ก็ให้เรารู้-เราเห็น-เราเข้าใจว่ามันเกิดขึ้นแล้ว
นี่เป็นการปฏิบัติธรรมขั้นลึกเข้าไปอีกหน่อย**
ปกติต้นไม้ประกอบด้วยเปลือกชั้นนอก
เอาเปลือกชั้นนอกออก ก็จะถึงชั้นที่เป็นน้ำหล่อเลี้ยงอยู่ภายใน
เอาน้ำออก จึงจะถึงเนื้อไม้สีขาว
เอาเนื้อไม้สีขาวออก จึงจะถึงแก่นของไม้
ศาสนาก็เหมือนกัน
ความรู้เรื่องรูป-นาม บาป-บุญนั้น เป็นความรู้เหมือนกัน
แต่เป็นความรู้ชั้นเปลือก ๆ พอแก้ทุกข์ได้ขั้นหนึ่ง
คือจะไม่งมงาย ไม่เชื่อฤกษ์งามยามดี-ไม่เชื่อผีสาง-เทวดา
แต่ยังมีความโกรธ-ความโลภ-ความหลงอยู่
เพราะไม่รู้สมุฏฐาน หรือต้นเหตุที่มันเกิดขึ้นมา
การที่จะมาแก้ไขอุปสรรคดังกล่าว
**การที่จะรู้ต้นเหตุของการเกิดความโกรธ-ความโลภ-ความหลงนี้
เราต้องมาคอยเฝ้าดูจิตใจของเรา**
ทำเหมือนแมวคอยจ้องตะครุบหนู
พอจิตใจมันคิดขึ้นมา เราคอยจ้องคอยมองให้รู้ทัน
**คิดขึ้นมาปุ๊บ-รู้ทัน ตัดไปเลย-อย่าให้มันปรุงแต่งต่อไป
คิดขึ้นมา-ตัดไปเลย คิดขึ้นมา-ตัดไปเลย
ทำอย่างนี้บ่อย ๆ ความคิดจะลดน้อยลงไป
สติจะเพิ่มมากขึ้น-มากขึ้น เหมือนบวกกับลบ
เมื่อบวกมากขึ้น ลบก็น้อยลง**
อย่างเช่น ทีแรกไม่เคยเห็นความคิดเลย
เรียกว่า คิดมา ๑๐๐ เรื่อง-ก็ไม่เคยเห็นแม้แต่เรื่องเดียว
พอเรามาคอยจ้องดูแบบนี้ เราจับได้ ๑ ครั้ง-แล้วเราตัดมันไป
ความคิดก็เหลือไม่ถึง ๑๐๐ ครั้ง มันจะลดน้อยลงไป
*ลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ ตราบที่เราทำอยู่
เป็นขั้น-เป็นตอนไป
เราคอยจ้องมันอยู่อย่างนี้แหละ
มันคิดมา-ตัดทิ้งไป มันคิดมา-ตัดทิ้งไป
มันคิดมา ๑๐๐ เรื่อง เรารู้เสีย ๙๕ เรื่อง
แสดงว่าเรามีสติมากแล้ว เราจับไม่ทันเพียง ๕ เรื่องเท่านั้นเอง*
**เราต้องพยายามทำอยู่ที่ตรงนี้แหละ
‘คอยดูความคิด แต่อย่าเข้าไปอยู่ในความคิด’** …”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น