“…คำว่า‘ทุกข์’นี้
พระพุทธเจ้าเรียกว่า’ทุกข์บ้าง-กิเลสบ้าง-ของเหม็นบ้าง’
เวลาพูดถึงทุกข์หรือกิเลส รู้สึกว่าเป็นเรื่องน่าเกลียด
ตามความหมายของพุทธศาสนา
*ความทุกข์คือของสกปรก-ของเหม็น ไม่มีใครต้องการ*
แต่เราก็ยังช่วยกันชำระล้างได้
ส่วนอุจจาระ เป็นของเหม็นที่เรารังเกียจมาก
ไม่มีใครอยากจับ-อยากแตะต้อง
แต่ของเหม็นถึงขนาดนี้ พระพุทธเจ้ายังบอกว่า
‘ยังไม่เหม็นเท่าไหร่ ยังจับได้-ยังล้างออกได้’
*ของเหม็นที่พระพุทธเจ้าท่านว่าเหม็นจริง ๆ นั้น
คือ ความโกรธ-ความโลภ-ความหลง
ที่มันแอบแฝงเกิดขึ้นมาภายในจิตใจของเรา*
อันนี้-ท่านเกลียดมาก
*ถ้าจิตใจของผู้ใดยังมีความโกรธ-ความโลภ-ความหลงอยู่
ท่านว่า ‘เหม็นยิ่งกว่าอุจจาระเสียด้วยซ้ำ’*
**คนที่ไม่รู้-ไม่เห็น-ไม่เข้าใจ
พอจิตใจคิดขึ้นมาวูบเดียวเท่านั้น
ความหลงผิดก็เกิดขึ้นทันที**
การเกิดเช่นนี้ พระพุทธองค์ตรัสว่า’เป็นมลทิน’
คำว่า‘มลทิน’ ก็คือ‘ความหลงผิด’นั่นเอง
ทั้งที่เราไม่เคยรู้-ไม่เคยเห็น-ไม่เคยดูจิตใจของเรา
เราก็ยังพูดเอาเอง ว่า‘เราเห็น’
แต่ที่จริง ‘ไม่ใช่เห็น’
เป็นเพียง ‘รู้’ว่าคิดอะไรเท่านั้น
เสร็จแล้วก็ทำไปตามความคิดนั้น
*ถ้าพูดว่า‘เห็น’ ต้องหมายถึงว่า‘เราเห็นกิเลส’
คือ เห็นว่าในความคิดนั้น
มันมีความโกรธ-ความโลภ-ความหลงอยู่ด้วยหรือเปล่า
คนจะเห็นอย่างนี้ได้ ต้องมาปฏิบัติธรรม
(เจริญสติ ทำความรู้สึกตัว)เสียก่อน*…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น