“**ให้ดูความคิด
อย่าเข้าไปในความคิด
อย่าหยุดความคิด**”
ประโยคสั้น ๆ นี้
ฟังเผิน ๆ เหมือนง่าย
แต่เมื่อได้ลงมือปฏิบัติจริง
จะพบว่า…นี่คือ **หัวใจของการภาวนา**
และคือแกนกลางของคำสอนทั้งหมดของ **หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ**
หลายคนพยายาม *หยุดคิด*
เพราะเข้าใจว่า “ความสงบ” ต้องไม่มีความคิด
แต่ยิ่งพยายามหยุด
ความคิดกลับยิ่งแรง ยิ่งอัดแน่น
กลายเป็นการ **เข้าไปอยู่ในความคิดโดยไม่รู้ตัว**
หลวงพ่อเทียนไม่ได้สอนให้หนีความคิด
ไม่ได้สอนให้กดข่ม
และไม่ได้สอนให้ไล่ความคิดออกไปจากใจ
แต่สอนให้
**ดูมันอย่างที่มันเป็น**
ดูว่า…ความคิดเกิด
ดูว่า…ความคิดดับ
ดูว่า…มันมาเอง ไปเอง
โดยที่ “เรา” ไม่ต้องเข้าไปเป็นมัน
ตรงนี้เอง
ที่สติเริ่มทำงาน
และปัญญาเริ่มปรากฏ
เมื่อ “ดู” โดยไม่ “เข้าไป”
ความคิดจะค่อย ๆ หมดอำนาจ
ไม่ใช่เพราะเราชนะมัน
แต่เพราะเรา **ไม่ถูกมันหลอกอีกต่อไป**
นี่คือความเรียบง่าย
แต่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง
ของแนวปฏิบัติที่ไม่ต้องพึ่งตำราใหญ่โต
ไม่ต้องใช้ถ้อยคำซับซ้อน
แต่พาใจคนธรรมดา
ให้เห็นความจริงของชีวิตได้ตรงหน้า
> “ปรีชาญาณของผู้ไม่รู้หนังสือ”
> ไม่ใช่เพราะท่านไม่รู้
> แต่เพราะท่านรู้ **ตรง**
> รู้จากการเห็นจริงในกาย ในใจ
> ขณะมีชีวิตอยู่
อ่านแล้ว อย่าเพียงเข้าใจ
ลอง “ดู” ความคิดของตนเองสักขณะ
แล้วจะรู้ว่า…
ธรรมะไม่ได้อยู่ไกล
มันกำลังเกิด–ดับอยู่ตรงนี้เอง
ที่มา: *ปรีชาญาณของผู้ไม่รู้หนังสือ* หน้า 34
อ.โกวิท เอนกชัย (เขมานันทะ)
ใส่ความเห็น