“…**เรื่องโทสะ-โมหะ-โลภะ ไม่ต้องอดทนมันดอก
เห็นแล้ว-มันหายไปเอง**
สมมติ
น้ำสีมีคุณภาพ มีอยู่เต็มกระป๋อง
นำไปย้อมผ้า จะเป็นน้ำสีสีดำก็ตาม-สีแดงก็ตาม
เมื่อเอาไปย้อมผ้าขาว
มันจะกินผ้าขาวนั้นจนดำทั้งหมด
หรือแดงทั้งหมดตามน้ำสีนั้นเลย
ถ้าน้ำสีนั้นเสื่อมคุณภาพ หรือว่าสีมันตาย
แม้จะมีอยู่เต็มกระป๋องอย่างเดิม
เอาไปย้อมผ้า จะไม่กินผ้าเลย
หากติดผ้า-ก็น้อยที่สุด พอถูกน้ำซัก-ก็หลุดออกหมด
อันนี้ก็เหมือนกัน
**ถ้าเห็นสมุฏฐานความคิดแล้วจริง ๆ
เมื่อมีคนโน้น-คนนี้มาพูดมาว่าให้เรา
ตัวสติมันจะวิ่งเข้าไปปุ๊บนั่นทันทีเลย มันไวขนาดนั้น
ความหลงผิดจึงไม่มี**
ดังนั้นในชั้นนี้
*‘บาป’ คือความหลง
‘บุญ’ คือความมีสติ*
บาปมากที่สุดอยู่ที่ไหน ?
**บาปมากที่สุด
ก็คือความหลงผิด ความไม่รู้จริงนั้นแหละ**
บุญมากที่สุดอยู่ที่ไหน ?
**บุญมากที่สุด
ก็คือความมีสติ ความเห็นแจ้ง-ความรู้จริง
เรียกว่า‘วิปัสสนา’**
‘วิปัสสนา’ แปลว่าเห็นแจ้ง-รู้จริง…ต่างเก่าล่วงภาวะเดิม
(อาตมา)ต่างเก่าแล้ว ตั้งแต่อายุจะ ๔๖ ปี เป็นต้นมา
ไม่พูดเหมือนเดิม
กล้าพูดของจริงให้คนฟัง
จะเอาชีวิตถวายไว้ทุกคน
เพราะทุกคน ถ้ารู้อย่างนี้แล้ว-ไม่กลัว
ถ้าหากกลัว ก็ชื่อว่า‘นั่นไม่รู้ของจริง-รู้ของไม่จริง’
ถ้ารู้ของจริงแล้ว ต้องยอมได้
เพราะเป็นการให้ชีวิตของทุกคน
ทุกคนต้องการอยากรู้อันนี้
**การให้ทานสักพันล้าน ก็ทำไปเถอะ
แต่ถ้ายังไม่เห็นอันนี้แล้ว
ความโกรธ-ความโลภ-ความหลง จะไม่หายไป**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น