“…ต่อมาเมื่อหลวงพ่ออายุ ๔๖ ปี หลวงพ่อออกไปปฏิบัติธรรม
แต่ไม่ได้ออกไปไกลอย่างที่เคยไปหรอก
ไปปฏิบัติอยู่ที่ อ.ศรีเชียงใหม่
สมัยนั้นยังไม่ได้เป็นอำเภอ ยังเป็น ต.พันพร้าว
มีหลวงพ่อวันทอง ซึ่งเคยเป็นปลัดอำเภอเก่าอยู่ที่ อ.ท่าบ่อ
มาบวชเป็นอาจารย์สอนกรรมฐานอยู่ที่นั่น
หลวงพ่อก็เลยไปฝึกกับท่าน
วิธีที่ท่านสอนนั้นเป็นวิธีพอง-ยุบ ยกเท้าสูง ๆ…ทุกคนคงจะรู้
ซึ่งหลวงพ่อก็เคยทำมาแล้วสมัยยังเป็นเณร
ทำแล้วหลวงพ่อก็ยังไม่ไว้ใจตัวเอง เพราะหลวงพ่อยังไม่เข้าใจ
ยังไม่ซาบซึ้งตรึงใจตัวเอง ยังไม่รู้ว่าพ่อของเราอยู่ที่ไหน
แม่ของเราอยู่ที่ไหน ตายแล้วจะไปเกิดที่ไหน ไม่รู้จริง ๆ
พระพุทธเจ้าอยู่ที่ไหน ก็ไม่รู้
ต่อมา**เมื่อหลวงพ่อมาเจริญสติ-เจริญสมาธิ-เจริญปัญญา
อบรมตัวเองให้รู้จักตัวเองนี่แหละ
หลวงพ่อก็เกิดความรู้ความเข้าใจ
เกิดมาจากมันสมอง เกิดมาจากจิตสำนึก
เกิดมาจากสันดาน** หรือจะพูดว่าอย่างไรก็ได้
เพราะสิ่งเหล่านี้ มันเป็นเรื่องสมมติพูดเฉย ๆ
**(หลวงพ่อ)รู้จักตัวเอง รู้จักจริง ๆ
เมื่อรู้จักตัวเองแล้ว ก็มีศรัทธาเชื่อมั่นในตนเองว่า
อ้อ ! พ่อของเราคืออันนี้-แม่ของเราคืออันนี้ เข้าใจอย่างนั้น
พระพุทธเจ้าคืออย่างนั้น บาปคืออันนี้-บุญคืออันนี้**
ตอนที่หลวงพ่อรู้จักเป็นตอนเช้า
เวลาประมาณตี ๕ เพราะดูลายมือยังไม่ชัด
**ถ้ามีการเจริญสติให้ถูกต้อง ไม่นาน*
ดังนั้นการทำทุกสิ่งทุกอย่าง-จึงต้องมีวิธีการ มีระเบียบ-มีวินัย**
เราเคยได้ยินไหม เมื่อพระพุทธเจ้านิพพานไปแล้ว
มีภิกษุจ้วงจาบ(ว่า ‘สมัย)สมณโคดมยังมีชีวิตอยู่
ทำอันนั้น-ก็ว่าไม่ถูก ทำอันนี้-ก็ว่าไม่ถูก
คอยตำหนิติเตียน
บัดนี้เราจะทำอะไรก็ได้-ตามสบาย’
ที่นำมาเล่ากันฟังในวันนี้
ก็เพราะว่าต้องการให้มีระเบียบวินัย
คนขาดระเบียบวินัยแล้วเดือดร้อน
เกิดความสับสนวุ่นวาย-ทุกข์เกิดขึ้น อันนั้นผิด
นี่เป็นการตักเตือนกัน…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น