“…ต้องรู้รูป-นาม รู้รูปทำ-นามทำ รู้รูปโรค-นามโรค
รูปโรค-นามโรคมี ๒ อย่าง คือ
โรคทางกาย…เจ็บหัว-ปวดท้อง เป็นบาดแผล
ต้องไปหาหมอที่โรงพยาบาล
**โรคทางใจ คือ โทสะ-โมหะ-โลภะ
แล้วต้องรู้ทุกขัง-อนิจจัง-อนัตตา
แล้วต้องรู้สมมติ สมมติอะไรทั้งโลก-รู้ให้จบ
แล้วต้องรู้ศาสนา รู้พุทธศาสนา
ศาสนา หมายถึงตัวบุคคลทุกคนไม่ยกเว้น
ศาสนา จึงแปลว่าคำสั่งสอนของท่านผู้รู้
รู้พุทธศาสนา…**พุทธะ แปลว่าผู้รู้-ผู้ตื่น-ผู้เบิกบานด้วยธรรม
คือ ตัวสติ-ตัวสมาธิ-ตัวปัญญานี้เอง
จึงให้เจริญปัญญา**
แล้วต้องรู้บาป-รู้บุญ
**บาป คือมืด-โง่-ไม่รู้อะไรนั่นแหละ
บุญคือฉลาด รู้-รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
คนใดไม่รู้ ชื่อว่าคนนั้นยังไม่มีบุญ**
จบภาคต้น มันจะเป็นอุปสรรคที่ตรงนี้
เพราะว่าไปติดความรู้ของวิปัสสนู
**วิปัสสนู-มันรู้ออกไปนอกตัว ไม่มีสิ้นจบ
เราต้องถอนออกมา ไม่ต้องเข้าไปในความคิด
ให้เอาสติมาดูความคิด
มันคิด ให้รู้-ให้เห็น-ให้เข้าใจ-ให้สัมผัสได้
คิดปุ๊บ ตัดปั๊บทันที**
ทำเหมือนแมวจับหนู
หรือเหมือนนักมวยขึ้นเวที ต้องชกทันที-ไม่ต้องไหว้ครู
แพ้-ชนะเป็นเรื่องของนักมวย
ต้องชกทั้งนั้น ไม่ต้องรอใครทั้งนั้น
หรือเหมือนกับขุดบ่อน้ำ
เมื่อเจอน้ำแล้ว เป็นหน้าที่ที่จะต้องวิดตมวิดเลน
วิดน้ำออกให้หมด
น้ำเก่าก็ตักออกให้หมด น้ำใหม่ก็ตักออกให้หมด
บัดนี้น้ำใหม่ที่อยู่ข้างในจะออกมา
เราต้องกวนปากบ่อ ล้างปากบ่อ
ล้างตม-ล้างเลนเหล่านั้น
**ทำบ่อย ๆ น้ำจะสะอาดขึ้นเอง
เมื่อน้ำสะอาดแล้ว
อะไรตกลงในบ่อ จะรู้-จะเห็น-จะเข้าใจได้ทันที
การตัดความคิดออกก็เช่นเดียวกัน
ตัดได้ไวเท่าใด ยิ่งดีเท่านั้น**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
ใส่ความเห็น