“…วิธีที่ปฏิบัติ
ถ้าพูดอีกอย่างหนึ่ง ก็เรียกว่า*‘วิธีปฏิบัติธรรม’
ถ้าพูดอีกอย่างหนึ่ง ก็เป็นวิธีที่ปฏิบัติตัวเอง*
พูดไป-มันมาก
*เป็นวิธีที่ปฏิบัติเรื่องชีวิตของแต่ละคน-แต่ละคนนั่นเอง*
‘ผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนมาก ก็ต้องรู้มาก
คนที่ไม่ศึกษาเล่าเรียน-ก็ไม่มีความรู้’ เป็นอย่างนั้น
แต่ที่เราพูดกันนั้นว่า ‘หลักพุทธศาสนานั้นเป็นแก่นแท้
หรือเป็นหัวใจของพุทธศาสนานั้น’
เราพูดกันเรื่องอริยสัจจ์สี่ ๑ หรือสติปัฏฐานสี่ ๑
พูดกันเป็น ๒ บท เรียกว่าสติปัฏฐาน ๔ กับอริยสัจจ์ ๔
นอกจากสติปัฏฐาน ๔ กับอริยสัจจ์ ๔ แล้ว ก็เรื่องปฏิจจสมุปบาท
นอกจากปฏิจจสมุปบาทแล้ว ก็เรียกว่าขันธ์ ๕
อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ อินทรีย์ ๒๒ ไป
ปฏิจจสมุปบาท-อริยสัจจ์ ๔-ปฏิจจสมุปบาทไปอย่างซั่น
มันวกวนอยู่อย่างนั้นตลอดเวลา
ดังนั้น*การศึกษานั้น
ถ้าคนมีความรู้-รู้เพียงคำพูดแล้วจำมา ก็พูดได้
แต่ไม่เข้าใจว่าคำพูดนั้นหมายถึงอะไร
ไม่เข้าใจก็มีเป็นจำนวนมาก*
**แต่บุคคลที่ไม่ได้ศึกษา-ไม่ได้เล่าเรียนนั้น ปฏิบัติ-รู้**
แต่เมื่อมีบุคคลใด-คนหนึ่งพูดขึ้น สิ่งที่ไม่ได้เรียนนั้น-ก็รู้
แต่บางบท-บางตอน อาจจะมีข้อสงสัยก็ได้
คำว่าสงสัยเป็นทุกข์ไหม ? ไม่ใช่อย่างนั้น
คือว่าความสงสัยสิ่งนี้ เราคือไม่รู้-มันไม่รู้
สิ่งที่นอกตัวไป เราไม่รู้
ดังนั้น **การศึกษาหลักพุุทธศาสนาก็ตาม
การศึกษาธรรมะก็ตาม การศึกษาเรื่องชีวิตก็ตาม
ต้องศึกษาเพื่อความเข้าใจ เพื่อให้รู้
ไม่ใช่ว่ารู้จำนะ** ที่พูดนี้
การศึกษาวิธีนี้ จึงรับรองและยืนหยัดว่า
คำพูดตัวเองนี่แหละไม่พลาด ว่าถูกต้อง
ถูกยังไง-ไม่พลาดยังไง ?
ไม่พลาดเพราะ**ศึกษาของจริง-ถูกต้อง ก็ต้องรู้ของจริง**
*ถ้าไม่รู้ของจริงแล้ว ก็แปลว่าพลาดผิดไปจากของจริง*
ถ้าว่าไม่ถูกต้อง ก็หมายถึงว่าพลาดผิดไปจากของจริงทั้งนั้น
ดังนั้น **ของจริง-จึงว่าเป็นสัจจะแท้
ถึงจะรู้-ก็มีอยู่อย่างนั้น ไม่รู้-มันก็มีอยู่อย่างนั้น
เรียกว่า‘เป็นสัจจะ’**
คำว่า**‘สัจจะ’นี่หมายถึงของจริง ไม่เปลี่ยนแปลง-ไม่แปรผัน
คงที่ถาวรอยู่อย่างนั้นตลอดเวลา**
ถึงจะมีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลก
ธรรมะชนิดนั้นหรือชนิดนี้ ก็มีอยู่แล้ว
หรือไม่มีพระพุทธเจ้าอุบัติขึ้นในโลก
ธรรมะชนิดนั้นหรือชนิดนี้-แล้วแต่จะพูดนะ ก็มีอยู่อย่างนั้น
ถึงจะมีผู้รู้-ก็มีอยู่อย่างนั้น ไม่มีผู้รู้-ก็มีอยู่อย่างนั้น
จึงว่าเป็นสัจจะแท้
ดังนั้น **เราไปคำนึง-คำนวณนอกตัวเราไป
ก็เลยไม่รู้ว่าสัจจะคืออะไร-อยู่ที่ไหน ไม่รู้
เมื่อไม่รู้อย่างนั้น ก็หมายถึงว่า
บุคคลนั้นเกิดมาเสียชาติ-เสียที เสียความเป็นมนุษย์**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น