“…ฟังประโยคนี้อีกครั้งหนึ่ง
**ที่เราต้องการความสงบ หรือพุทธะ
เราไม่ต้องไปทำอะไรให้มาก
เพียงให้ท่านมาดูต้นตอของชีวิตของท่านเอง
มันคิดมา ท่านอย่าเข้าไปในความคิด
ทำเหมือนแมวกับหนู
ถ้าหนูออกมา แมวตะครุบอย่างแรง
ความคิดของเราก็เหมือนกัน
**ถ้าคิดขึ้นมา สติหรือปัญญาจะรู้ทันที
ความคิดถูกหยุดไป
ทำบ่อย ๆ**
เหมือนกับนักมวยขึ้นเวทีชก
เมื่อขึ้นมา เราชก-ชกลูกตาทั้ง ๒ ข้าง
คู่ต่อสู้จะสู้เราไม่ได้
อันความโกรธ-ความโลภ-ความหลง ก็เช่นเดียวกัน
**เมื่อคนใดรู้มาจุดนี้
นั่นแหละ พุทธจะเกิดขึ้นมาจากภายในของผู้นั้น
พุทธะ คือจิตใจสะอาด-จิตใจสว่าง-จิตใจสงบ**
ดังนั้น *คนเราทุกคน-มันไม่ได้โกรธอยู่ตลอด ๒๔ ชั่วโมง
มันไม่ได้โลภอยู่ตลอด ๒๔ ชั่วโมง
แต่ความหลง เราไม่รู้เท่านั้นเอง*
**เมื่อรู้มาจุดนี้ เราจะรู้ขึ้นไป-รู้ขึ้นไป
ปัญญามันจะเกิดขึ้น-เกิดขึ้น
เหมือนราวกับเราเทน้ำใส่ขวด มันจะเต็ม
เมื่อมันเต็มแล้ว เราจะเอาอะไรเข้าไม่ได้
ตัวสติ-ตัวสมาธิ-ตัวปัญญาก็เช่นเดียวกัน
อันนี้ชื่อว่าความสงบในพระพุทธศาสนาก็ได้
หรือความสงบในคริสต์ศาสนาก็ได้
หรือจะว่าอย่างไรก็ได้ มันเป็นเรื่องสมมติ
นี่ ความจริงที่มีอยู่ในคนทุกคน
ถ้าหากใครรู้อย่างนี้
เรียกว่า อยู่ในโลก-ไม่ต้องเป็นทุกข์
จะทำการ-ทำงานอะไรก็ได้ แต่ทำโดยไม่มีทุกข์**
เป็นครูโรงเรียน ไปสอนหนังสือก็ได้
เป็นคนซื้อ-ขาย ทำการซื้อ-ขายก็ได้
เป็นหน้าที่ของพ่อบ้าน-แม่เรือนก็ได้
เป็นกรรมกรก็ได้
แต่**ขอให้รู้จักวิธีปฏิบัติเท่านั้น**
**เมื่อถึงที่สุดแล้ว มันจะหดตัวมันเข้า**
เหมือนกับปลิงที่มันเกาะเรา
เราไม่ต้องไปจับปลิง
เรามีเพียงยากับปูนผสมน้ำ
เหมือนกับบีบน้ำยากับน้ำปูนใส่ปลิงแล้ว
(ปลิง)มันจะต้องตายเอง
เหมือนกับนักมวยขึ้นในเวทีชกคู่ต่อสู้
คู่ต่อสู้จะไม่สามารถมาสู้เราได้ทุกขณะทีเดียว
**เมื่อใคร-ผู้ใดรู้ถึงจุดนี้แล้ว คนผู้นั้นจะหมดสงสัย
ไม่ต้องไปศึกษา(กับ)ครูอาจารย์ที่ไหน
ตัวเองจะรู้เองว่า ที่สุดของทุกข์อยู่ที่ตรงนี้**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น