“…**เรื่องของการกระทำนั้น
สิ่งที่เป็นขึ้นมา เราก็จะรู้เอง
คนอื่นจะรู้กับเราไม่ได้**
พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ‘เรารู้เอง-เห็นเอง-เข้าใจเอง’
ส่วนเรา ก็อย่างที่เคยพูดเอาไว้ว่า
‘เราต้องรู้ตาม-เห็นตาม-ตรัสรู้ตามพระพุทธเจ้า’
เราเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า
เรียกว่า ‘สาวกพุทธะหรือพุทธสาวก’
คือผู้รู้ตาม-เห็นตาม-เข้าใจตาม
ซึ่งต้องมีศีลและทิฏฐิเสมอกันกับพระพุทธเจ้า
พระสาวกทุกองค์ต้องเห็นว่า*สิ่งนี้เป็นของจริง*
สมมติเอานะ แต่ว่าก็จริงโดยสมมติ
*คนเกิดมาแล้วต้องตาย*
ผู้หญิงก็ต้องตาย ผู้ชายก็ต้องตาย
พระสงฆ์องค์เจ้าก็ต้องตาย
จึงว่า *‘ความจริงเปลี่ยนแปลงไม่ได้’*
แต่คนเรากลัวตาย ไม่กลัวเกิด
*พระพุทธเจ้าจึงสอนให้เราทุกคนกลัวเกิด ไม่ต้องกลัวตาย
ดับเหตุทางต้น ไม่ใช่ดับทางปลาย
หรือพูดว่า ‘ดับต้นเหตุ ไม่ใช่ดับปลายเหตุ’*
นี่…มันเป็นอย่างนั้น
ดังนั้น การทำทุกสิ่ง-ทุกอย่าง
*ต้องทำจริง และพูดจริงด้วย
ทำไม่จริง-พูดไม่จริง จะได้ของจริงไหม ?
ไม่ได้*
ก็ทำไม่จริงเสียแล้วนี่ ของจริงจะมีได้อย่างไร ?
**เราทุกคนสามารถที่จะทำให้รู้แจ้ง
เห็นจริงตามความเป็นจริงได้**
เมื่อเรารู้แจ้ง-เห็นจริงตามความเป็นจริงแล้ว
ถ้าเรารักพระพุทธเจ้าจริง ๆ
ก็ต้องยอมเสียสละชีวิตได้เพื่อรักษาความจริงเอาไว้
จึงว่า *ไม่เปลี่ยนแปลง-ไม่แปรผัน
เปลี่ยนแปลงไม่ได้*
เพราะเรารักพระพุทธเจ้า-เรารักพระธรรม-เรารักพระสงฆ์
ก็เราเอาพระพุทธเจ้า-เอาพระธรรม-เอาพระสงฆ์ มาไว้ที่ตัวเรา
แต่ไม่ได้เอามาดอก
คือ *พระพุทธเจ้าก็อยู่ที่ตัวเรา
พระธรรมก็อยู่ที่ตัวเรา พระสงฆ์ก็อยู่ที่ตัวเรา*
จึงว่า **ความเป็นพระอริยบุคคลนั้น
สามารถที่จะทำให้ทุกคนเป็นได้**
ไม่ใช่จะไปเรียนเอาจากพระไตรปิฎก
*รู้แล้วพูดได้ อย่างนั้นไม่ใช่รู้นะ
นั่นยังไม่ได้ทำ!*…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น