“…หลวงพ่อไม่มีการศึกษา ไม่ได้เล่าเรียน
แม้ประวัติศาสตร์
ภูมิศาสตร์อะไร ก็ไม่เคยได้เล่าเรียน
ทางโลกก็เหมือนกัน ทางธรรมก็เหมือนกัน
เพียงได้ยินครูบาอาจารย์ หรือพ่อแม่ปู่ย่าตาทวดเล่าต่อ ๆ กันมา
แล้วตัวเองก็เคยได้อ่านเล็ก ๆ น้อย ๆ
แล้วก็จดจำมาได้เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ
แต่การปฏิบัติธรรมนั้น ตัวอาตมาทำด้วยตัวอาตมาเอง
จึงว่าไม่เชื่อใคร ใครจะว่าผิดก็ได้-ใครจะว่าถูกก็ได้
*การปฏิบัติธรรมนั้น จึงว่าดูจิต-ดูใจตัวเอง
เพราะจิตใจมันว่ามันทุกข์
มันว่ามันไม่ทุกข์ ก็เพราะจิต-เพราะใจ
มันมืด-หนักอกหนักใจ ก็เพราะจิต-เพราะใจนั่นเอง…มันว่าเอง*
จึงว่าใครจะพูดยังไง…ก็ว่าจิต-ว่าใจ เป็นนำจิต-นำใจนี่แหละ
แน่! คนฉลาดก็ว่าจิต-ว่าใจ คนไม่ฉลาดก็ว่าจิต-ว่าใจ
คนทุกข์ก็ว่าจิต-ว่าใจ คนรวยก็ว่าจิต-ว่าใจ
คนเรียนหนังสือมาก ๆ ก็ว่าจิต-ว่าใจ
อันจิตใจนั่นแหละ มันเป็นอย่างไร ?
*เราต้องพยายามศึกษาและปฏิบัติให้เห็นจิต-เห็นใจ
เห็นชีวิตจริง ๆ นั่นแหละ*
(เมื่อ)เราเห็นแล้ว ใครจะพูด(อย่างไร)
โดย(เรา)ไม่(ต้อง)เชื่อใครทั้งหมด
*เรียกว่าพ้นไปจากความทุกข์ พ้นไปจากความสงสัย*
อาตมาเคยพูดให้ฟังว่า เหมือนกับเชือกนี่แหละ
เอาไปมัดไว้-ขึงไว้-ตึงไว้ ตัดตรงกลางแล้วมันขาด
บัดนี้จะดึงมันให้มาต่อกัน ต่อไม่ได้
เมื่อมันต่อบ่ได้ ก็แปลว่าสิ้นสงสัย
เมื่อมันต่อกันได้ ก็แปลว่ามันยังใช้ได้อยู่
คือว่าการหมุนเวียนของความคิดก็เช่นเดียวกัน
การเกิด-การตายก็เช่นเดียวกัน
เปรียบเทียบให้ฟังได้เพียงความอุปมา-อุปไมยเช่นนี้
ดังนั้น*การปฏิบัติธรรมนั้นจึงว่า
จะคาดคิดไม่ได้ จะนึกเดาเอาไม่ได้
ต้องปฏิบัติ ลงมือปฏิบัติให้รู้สึกจริง ๆ*
คำว่า‘รู้สึก’ที่เขาว่ากันอย่างนี้ ก็เลยพูดไปยืดยาวไปนะ
ก็เพราะว่ามันต้องเป็นหน้าที่พูดยืดยาวไปบ้าง
คำว่า‘สัญญา-ความหมายรู้และจำได้’
แต่สัญญานี้ มันเป็นคำเดียวกัน(หมด)
คนรู้ธรรมะก็ว่าสัญญา คนไม่รู้ธรรมะก็ว่าสัญญา
คนเขียนหนังสือเป็นก็ว่าสัญญา คนเขียนหนังสือไม่เป็นก็ว่าสัญญา
คนเขียนหนังสือเป็นก็ว่าสัญญา คนเขียนหนังสือไม่เป็นก็ว่าสัญญา
คนรวย-คนจน ก็ว่าสัญญา
คำว่าสัญญานี่-มันมีมาก อาตมาจะไม่พูดเรื่องสัญญา
วันนี้ได้พูดกับพวกคุณ-พวกโยม
จำไม่ได้เลย เป็นหลายคำ-จำไม่ได้
แต่สัญญาอันนี้ มันเป็นสัญญากับคำพูด
แต่*สัญญาที่ตัวอาตมาจะพูดนี้ คือรู้เรื่องชีวิต-จิตใจนี่เอง
เห็น-รู้อันนี้นี่เอง มันไม่หลง-ไม่ลืม*
แต่จะเอาอันนั้นมาพูด-มาว่าให้ฟังโดยละเอียดนั้น
พูดไม่ได้ เพราะว่าไม่มีตัว-ไม่มีตน
เอาเพียงสมมติพูดให้ฟัง สัญญาอันนี้จึงว่าไม่หลง-ไม่ลืม”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น