ภาพหนึ่งภาพ
แต่เวลาเดินผ่านไปแล้ว 33 ปี
ภาพนี้เป็นภาพภิกษุของ วัดสนามใน
ถ่ายราวปี พ.ศ. 2536
หลังช่วงเวลาที่หลวงพ่อเทียนได้มรณภาพแล้ว
ผมได้ภาพนี้มาจาก แม่ชีพร
ที่เข้ามาทักและฝากความทรงจำไว้ในคอมเมนต์
พร้อมประโยคสั้น ๆ ที่สะกิดใจมาก
> “รูปถ่ายพระวัดสนามในเมื่อ 33 ปีที่ผ่านมาค่ะ
จำหลวงพ่อดา หลวงพ่อคำไม ท่านนิคม และท่านนิเพ็ญ ได้ไหมคะ”
คำถามธรรมดา
แต่พาใจย้อนกลับไปไกลกว่าที่คิด
หลายท่านในภาพ
วันนี้บางรูป บางนาม เหลืออยู่เพียงในความทรงจำ
บางท่านยังดำรงอยู่ในศีล ในธรรม
และบางท่าน…เหลือไว้เป็น “รอยทาง” ให้คนรุ่นหลังเดินตาม
ภาพนี้ไม่ได้บอกว่าใครเป็นใคร
แต่บอกเราอย่างชัดเจนว่า
ธรรมะไม่ได้อยู่ที่คนใดคนหนึ่ง
แต่อยู่ในสายการปฏิบัติที่ส่งต่อกันมา
จากรุ่นหนึ่ง
สู่รุ่นหนึ่ง
จากกายที่เปลี่ยนไป
สู่ธรรมที่ไม่เคยเก่า
ขอบคุณแม่ชีพร
ที่ช่วยเก็บ “ชิ้นส่วนของกาลเวลา” นี้ไว้
และนำกลับมาให้พวกเราได้ระลึกถึงกันอีกครั้ง
บางครั้ง…
การเห็นภาพเก่า
ไม่ใช่เพื่อคิดถึงอดีต
แต่เพื่อย้ำเตือนว่า
เรากำลังยืนอยู่ตรงไหนของทางสายนี้
ใส่ความเห็น