“…พวกคุณศึกษาเล่าเรียนกันมามากแล้ว
แต่ว่าอาจจะไม่ได้เข้าใจเรื่องจิต-เรื่องใจ
เพราะเราต้องไปทำการ-ทำงาน จึงมีความสับสนวุ่นวาย-ทุกข์
เราร้อนใจ-คือใจมันร้อน แต่ไม่ใช่คนร้อนนะ-ใจมันร้อน
**ความทุกข์-ไม่ใช่ตัวร่างกายมันทุกข์ ใจมันทุกข์
ความไม่ทุกข์-ก็ไม่ใช่ร่างกายไม่ทุกข์ แต่ใจมันไม่มีทุกข์ต่างหาก
ฉะนั้น ความทุกข์และความไม่มีทุกข์นั้น-มันอยู่ที่ใจ
เราต้องมองดูที่จิตใจของเรา ว่าเดี๋ยวนี้มันคิดอะไร**
เป็นที่น่าคิดไหม-หรือไม่เป็นที่น่าคิด ? เราต้องรู้
ดังนั้น**การศึกษาทางใจ เป็นสิ่งที่ง่ายที่สุด-ไม่ยากเลย**
ทำการทำงานอยู่ในโรงพยาบาล ก็ศึกษาได้
ไม่ใช่จะไปนั่งวิปัสสนา อย่างที่คนส่วนมากไปทำวิปัสสนา
และไม่จำเป็นต้องไปนั่งภาวนา
บุคคลที่ไปทำอย่างนั้น แปลว่าคนยังไม่เข้าใจ
**วิปัสสนาหรือกรรมฐานอะไรก็ตาม
จะต้องเอาไปใช้กับการงานได้ทุกประเภท โดยไม่ต้องมีทุกข์
นั่นแหละเรียกว่าวิปัสสนา หรือกรรมฐานก็เช่นเดียวกัน
ถ้าหากว่าเรามีทุกข์อยู่แล้ว
จะเรียกว่ากรรมฐานหรือวิปัสสนา ก็เป็นเพียงชื่อเรียกเฉย ๆ
ไม่มีคุณค่าอะไรเลย**
ทีนี้ ถ้าเราไม่เคยฝึกกรรมฐานหรือวิปัสสนามาก่อนก็ตาม
แต่**เรามาดูจิต-ดูใจของเรา
พร้อมกับทำการ-ทำงานไป โดยปราศจากความทุกข์
นั่นแหละ คนนั้นชื่อว่าได้ฝึกกรรมฐาน-ฝึกวิปัสสนามาดี
หรือเป็นผู้เข้าใกล้พระพุทธเจ้า
เพราะพระพุทธเจ้าพูดแต่เรื่องทุกข์เท่านั้น**
เรื่องอาชีพการงาน-หน้าที่นั้น เรียนกันมามากแล้ว…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น