“…บทหนึ่งว่า**‘ตนเป็นที่พึ่งของตน คนอื่น-ใครหนอจะพึ่งได้ ?’
พึ่งผีก็ไม่ได้-พึ่งเทวดาก็ไม่ได้ ที่สุด-พึ่งพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้
เราต้องรู้จักวิธี(ที่)พระพุทธเจ้าทำ แล้วก็ต้องปฏิบัติตาม-เท่านั้นเอง
เมื่อเราปฏิบัติตาม เราก็จะรู้เอง-เห็นเอง-เข้าใจเอง
วิธีของท่านสอนเอาไว้ ‘ให้เราเจริญสติ’**
คำว่าเจริญสตินั้น เราก็ไปนั่งซะ(แล้ว)ดูลมหายใจ
หรือไปพุทโธ-ธัมโม อะไรก็ตามแหละ-อันนั้นก็ดี
อันนั้นมันเป็นเรื่องสงบ ไม่ใช่เป็นเรื่องปัญญา
พอดีเราออกจากนั้นมา แล้วเราไปคิดเอาบัดนี้
อันนั้นเรียกว่าปัญญานึกคิด
ไม่ใช่เป็นปัญญาญาณ ไม่ใช่เป็นญาณของปัญญา
*ญาณปัญญาหรือปัญญาญาณ เกิดมาจากจิตสำนึก
เราเคลื่อนไหวโดยวิธีใด-เรารู้ มันจะเกิดขึ้นมา
เราเห็นตัวเรานี่แหละ
ปัญญาญาณ ญาณปัญญาของวิปัสสนา(จะเกิดขึ้นมา)
เห็นตัวเรานี่แหละ*
บทแรกที่สุด เห็นตัวเรานั่งอยู่เดี๋ยวนี้
เนื้อหนังร่างกายเรานี่แหละ
ไม่ต้องไปเพ่งอสุภะก็ได้ หรือจะไปเพ่งก็ได้
แต่ไม่ใช่นั่งหลับตา ไปเห็นรูปเราอยู่ภายนอก
อันนั้นก็อีกแล้ว ไม่ทันความคิดอีกแล้ว-อันนั้น
เพราะมันคิดหลอกลวงขึ้นมา ตัวมายาภายในจิตใจของเรานี่
**(ให้เรา)เห็นเรากำมือ-เหยียดมือ พลิกมือ
คว่ำมือ-หงายมือ กะพริบตา หายใจ นึกคิดอะไรก็เห็น
อันนี้เรียกว่าเห็นเรา เห็นธรรม-เห็นอันนี้
เรียกว่าตนเป็นที่พึ่งของตน พึ่งได้จริง ๆ
ไม่ต้องไปอ้อนวอน ขอร้องจากใครที่ไหนจริง ๆ
เพราะทุกข์ไม่มี**
**ทุกข์เกิดขึ้นเพราะความคิดนั่นเอง** แน่ะ! มันเป็นอย่างนั้น
ความคิดนั้น-ไม่ใช่ว่ามันเป็นตัวทุกข์ มันก็คิดขึ้นมา
มันก็ปรุงเป็นเรื่อง-เป็นราว
เกิดพอใจ-เกิดไม่พอใจ (เมื่อ)คนนั้นพูดให้เรา
แน่ะ มันเป็นอย่างนั้น
อันนั้นเรียกว่าเข้าไปในความคิด
อันนั้นท่านเรียกว่า‘อวิชชา’ แปลว่าความไม่รู้
อวิชชาจึงเป็นปัจจัยให้เกิดสังขาร
สังขารจึงเป็นปัจจัยให้เกิดวิญญาณ
โอ้ย มันก็เป็นเรื่องไปเลย
อันนี้แหละคำพูด มันเป็นลูกบอลอยู่ในสนามหญ้า
เราไปเตะคราวใด มันก็กลิ้งไปเรื่อยไปเลย
**คำว่าอวิชชา ก็หมายถึง
ไม่เห็นต้นตอสภาพหรือภาวะความคิดนี่เอง
เมื่อเรามาเห็นที่ตรงนี้ อันนี้แหละพึ่งได้จริง ๆ
คือตัวสติ-ตัวปัญญา หรือจะว่าสมาธิก็ได้-จะว่าอะไรก็ได้
นี่ ท่านจึงว่า‘อักขาตาโร ตะถาคะตา
พระตถาคตนั้น เป็นแต่เพียงผู้แนะแนว
การประพฤติ-ปฏิบัติ เป็นหน้าที่ของเธอ’**
อันนี้เจ้าคุณ-เจ้าคณะอำเภอเชียงคาน
ที่เป็นอุปัชฌาย์ผมนี่ ท่านสอน-ท่านเล่าให้ฟัง
ผมก็เลยจำมาได้ เป็นอย่างนั้น
อันนั้นเป็นคำพูดอีกแล้ว
ดังนั้นขอให้ท่านผู้ฟังทั้งหลาย
ตั้งใจเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันของเรา
*เห็นเทวดาก็ไม่ได้ เห็นใครไม่ได้ทั้งนั้น*
**ต้องเห็นต้นตอของชีวิตนี่เอง จึงจะไม่มีทุกข์**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น