…(ผู้ฟัง ๒) :
เรื่องตายนี่นะครับ ก็ได้อ่านหนังสือว่า
‘ให้ตายเสียก่อนตายจริง แล้วมันก็ไม่ห่วงแล้ว
ก็ตายจริง มันก็เป็นเรื่องธรรมดา’
เป็นเรื่องที่ว่า วิญญาณจะแยกออกจากกายไปเมื่อถึงเวลา
ถ้าเราตายเสียก่อนตายได้ ก็อย่างที่หลวงพ่อพูดนี้ว่า
เราปล่อยวางเสีย เราอย่าไปกำไว้
มันก็พ้นไป พ้นไปจากความห่วง
คือคนกลัวตาย ก็ทำให้เกิดทุกข์
คือมองให้เห็นความจริงว่า มันเป็นไปตามที่มันจะต้องเป็นไป
ไม่มีอะไรที่เที่ยง-เป็นอนัตตา อะไรก็ไม่ใช่ของเรา
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
อันนั้นตำราเขาพูดเอาไว้อย่างนั้น
**อันนี้ก็คือตอนที่นิโรธ ตัวทำให้แจ้งนี้เอง
คือเรารู้ แล้วจะไปสงสัยเรื่องอะไรอีก ?
เท่านั้นเอง**
(ผู้ฟัง ๒) : มันคือตัวนิพพานใช่ไหมครับ ?
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
ตัว‘นิพพาน’นั่นแหละ ‘นิพพาน’กับ‘ตาย’
‘ตาย’ก็เรียก ‘นิพพาน’ก็เรียก ‘เย็น’ก็เรียก
‘สงบ’ก็เรียก ‘หยุด’ก็เรียก…แล้วแต่จะพูด
ก็พระพุทธเจ้ามีปัญญาพูด
พูดกับคนระดับนี้ ก็ยกระดับนี้มาพูด
พูดกับคนระดับนั้น จะยกระดับนั้นมาพูด
เท่านั้นเอง
(ผู้ฟัง ๒) :
อย่างที่ว่า ‘ไปนิพพานก่อนตายจริง’
หมายความว่าปล่อยวางให้หมด สงบอย่างที่ท่านพูด
ปล่อยซะ ก็เท่ากับหลุดพ้นจากความทุกข์ยาก
หลุดพ้นจากความห่วง จากอะไรทุกอย่างใช่ไหมครับ ?
พ้นจากทุก ๆ อย่าง ก็หมดเรื่องกัน
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
คือมันมีแล้วนี่
คือ**มันมีในคนทุกคนแล้วนี่ ที่หลวงพ่อพูดนี่นะ**
(ผู้ฟัง ๒) : หมายถึงความปล่อยวางใช่ไหมครับ ?
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
จะพูดว่าปล่อยวางก็ได้ จะพูดว่าความไม่ทุกข์ก็ได้
(ผู้ฟัง ๒) :
คือท่านหมายถึงในตัวคนทุกคน คนมีอะไรเสมอเหมือนกันหมด
มีอะไรอยู่แล้วทั้งนั้นแหละ แล้วแต่ใครจะมาใช้มันให้ถูก
เหมือนกับมาคลายเกลียวนอตให้มันเป็น ให้ถูกต้อง
ให้มันถูกจังหวะ-มันก็พ้นได้ อย่างนั้นใช่ไหมครับ ?
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) : ใช่ **ให้เรารู้วิธี**
(ผู้ฟัง ๒) :
ใช่ ให้เรารู้วิธีทำให้มันถูกทาง
อย่าไปขันทางตรงข้าม ก็เกาะแน่นหนักเข้าไปอีก
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
เมื่อกี้หลวงพ่อบอกว่า **ถ้าเผื่อว่ามารู้สึกอยู่ที่การเคลื่อนไหวแล้ว
มันคิด-ก็รู้ แล้วก็ไม่ตามไป**
(ผู้ฟัง ๒) :
อันนั้น-อย่างนี้ เท่าที่ผมฟังหลวงพ่อ
พอเรามีความรู้สึกนั่นมา เราเตือนตัวเราเอง
เราขยับมือ-เปลี่ยนแขน เปลี่ยนท่ามันเสียเรื่อย ๆ
มันจะได้ไม่เตลิดไป คือให้มันหยุดเสียก่อน-หยุดคิด
คือให้มันรู้ตัว อย่างนั้นใช่ไหมครับ ?
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
ทุกคน
พอดีมันคิดปุ๊บ-เราอยากให้มันหยุดนะ มันเป็น ๒ คิดแล้วนี่
มันคิดของมันคนเดียว-เราอยากให้มันหยุด มันเป็น ๒ คิดแล้ว
นี่เป็น ๒ ทุกข์แล้ว
**พอดีมัน(คิด)ปุ๊บ-เรารู้สึกตัว มันหายไปเอง**
…
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น