“…ผมเคยไปถามโยมคนหนึ่ง ซึ่งเป็นคนเมืองเลย
แกเป็นคนมาจากอุดร
ผมถามว่า ‘ยายไปไหนมา ?’
แกตอบว่า ‘ไปเอาบุญมา’
(ผมถามว่า) ‘ไปเอาบุญที่ไหนมา ?’
แกตอบว่า ‘ไปเอาบุญที่ธาตุพนมมา’
คือแกไปไหว้พระธาตุพนมมานั่นเอง
ผมก็เลยถามต่อไปว่า ‘ไหน-บุญที่เอามา เอาไว้ไหนล่ะ ?’
แกตอบว่า ‘อยู่ในตน-ในตัวนี่แหละ’
ซึ่งเป็นการพูดเอาซือ ๆ พูดแบบกำปั้นทุบดิน
ว่า‘บุญมีอยู่ในตน-ในตัว และอยู่ในจิตใจนี่แล้ว’
การพูดแบบนี้ จะว่าแกรู้จักบุญหรือไม่รู้จักบุญก็ได้
เพราะรู้ไม่ลึกซึ้งอะไรมากนัก
อันที่จริงผมเห็นว่าแกยังไม่รู้จักบุญ
**เมื่อไม่รู้จักบุญ ก็ไม่ได้บุญ**
**‘บุญ’จริง ๆ นั้น แปลว่าความไม่มีทุกข์**
ผมรู้จักสมมติอย่างนี้ อย่างเช่น
‘เทวดา’…ตามความเข้าใจก็คือ คนที่ทำดี-พูดดี-คิดดี
คนโดยส่วนมาก เขาเข้าใจเป็นอย่างอื่น
ทีนี้‘ธรรมะ’ *ธรรมะมันก็มีอยู่ในตัวเรานี้เอง
‘ตัวปกติ’ คือ‘ตัวธรรมะ’*
อุทาหรณ์เรื่องพระวักกลิ
น่าจะเป็นเครื่องเตือนจิตสะกิดใจให้เราเห็นธรรมได้บ้าง
**การที่พระวักกลิในตอนแรก ไม่รู้จักมองตัวเอง
ท่านก็เลยไม่เห็นธรรมะ ไม่เห็นพระพุทธเจ้า**
ซึ่งก็เหมือนกับที่พวกเราที่นี่
**ไม่รู้จักมองตัวเอง แต่กลับเที่ยวไปมองดูแต่คนโน้นคนนี้
อันนี้ทำให้เราขาดสติ
พอตัวเองทำชั่ว-ทำดี ก็เลยไม่รู้…แล้วก็ทำไปตามอารมณ์
มันก็เลยพลาดโอกาสที่จะเห็นธรรมะ-รู้ธรรมะ-เข้าใจธรรมะ
เลยรู้อยู่เพียงแค่รู้ไปเฉย ๆ รู้จำเฉย ๆ
ยังไม่มีโอกาสที่จะรู้จัก-รู้แจ้ง-รู้จริง**
จึงขอย้ำว่า
***‘หากทุกคนเอาจริง-ตั้งใจเจริญสติจริง ดูความคิด-ดูจิตดูใจ
ก็มีโอกาสที่จะรู้จัก-รู้แจ้ง-รู้จริงได้เหมือนกันทุกคน’***
ที่ผมพูดมานี้ ก็พูดความจริง
เพราะต้องการให้หมู่เพื่อนภิกษุ-สามเณร และญาติโยมทั้งหลาย
ได้เข้าใจศาสนาพุทธได้อย่างถูกต้อง…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น