(ผู้ฟัง ๑) :
คุณ…อ่านหนังสือ‘การประจักษ์แจ้งสัจจะ’
ของหลวงพ่อ-แล้วสนใจ
(ผู้ฟัง ๒) : เริ่มจะเข้าใจ
หลวงพ่อท่านศึกษามาทุกรูปแบบ เป็นฐานก่อน
เอ! มันก็ไม่บรรลุ ไม่พ้นโกรธ-พ้นโลภ-พ้นหลง
คิดว่ามันคงไม่ใช่
ผมเองก็อ่านมาทุกอย่าง เช่น (คำสอน)ของหลวงพ่อ
อะไรต่ออะไรก็ได้อ่าน-ศึกษามามาก มาเห็นของหลวงพ่อเข้า
ของหลวงพ่อก็ง่าย ๆ และก็แปลกดี
พอดีผมมีหนังสือติดมืออยู่ ก็เลยให้คุณ…ไป
คุณ…อ่านแล้วก็สนใจ
(ผู้ฟัง ๒) :
มีสงสัยอยู่นิดหนึ่ง ในหนังสือที่คุณ…ให้
ขณะนั้นหลวงพ่อเป็นฆราวาสอยู่ใช่ไหมครับ
สร้างสมมาก่อนหรือยังไง ศึกษามาก่อนนานหรือยังไงครับ ?
จึงอยากกราบเรียน(ถาม)
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
เรื่องการสร้างสมมาก่อนนี้
เป็นเรื่องของคำพูด ที่พูดกันมานานว่า
‘คนจะทำอะไร ต้องมีการสร้างสม-อบรมบารมี หรือให้ทานบ้าง
รักษาศีลบ้าง ทำกรรมฐานมาอย่างนั้น-อย่างนี้บ้าง’
นี้เป็นคำพูดของคนโบราณ สอนกันมาอย่างนี้
แต่ความจริงแล้วเข้าใจว่า **ถ้าทำให้ถูก-มันไม่นาน**
*เหมือนกับลูกกุญแจ ถ้าเราไขไม่ถูกจังหวะ-มันก็ติดอยู่
เหมือนกับของที่คว่ำหน้าอยู่ เราไม่เคยไปหงายขึ้น
มีแต่ไปหมุนมันอยู่อย่างนั้น แต่พอดีเราไปพลิกขึ้น-มันก็เปิด
อันนี้สมมติเอานะ หรืออย่างเช่น
เกลียวนอตกับแหวน เราขันแน่น-ไม่คลายมันออก
มันก็จับแน่นอยู่อย่างนั้น
เราไม่รู้จักว่าแหวนมันมีเกลียว และที่ตัวนอตมันก็มีเกลียว
แต่เมื่อเราไปจับมันคนละตัว หมุนให้ถูกทาง
มันก็เคลื่อนตัวมันเอง*
ให้เข้าใจอย่างนั้น
*มันไม่สำคัญ เรื่องทำมานานหรือไม่นาน-ไม่สำคัญ*
อย่างที่หลวงพ่อพูออยู่เดี๋ยวนี้ คุณอายุกี่ปีแล้ว
(ผู้ฟัง ๒) : ๖๕ แล้วครับ เดือนหน้าก็ ๖๖ ครับ
(หลวงพ่อเทียน) :
ไม่สำคัญ คือเราได้ทำมาแล้วทุกอย่าง
คุณต้อง(เคย)มีการให้ทานมาแล้วนะ ?
(ผู้ฟัง ๒) : ครับ
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
ส่วนเรื่องความสงบ อันนี้สำคัญ
คำว่า‘สงบ’นี้ ความจริงมันเป็นคำเดียวกัน
แต่*ความสงบที่เราสนใจกันนั้น
โดยมากคนที่ไปทำความสงบ ไปทำขึ้นมาให้มันสงบ
เพราะเราไม่เข้าใจความหมาย*
ส่วนคำว่า **ความสงบในทางพุทธศาสนาสอนจริง ๆ
คือจบเรื่องกัน
หมายถึงการจบเรื่องกัน ไม่(ต้อง)ศึกษาอะไรที่ไหนอีกแล้ว**
(ผู้ฟัง ๒) : หมายถึงปล่อยวางใช่ไหมครับ ‘สงบ’นี่ ?
(หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ) :
จะว่าหมายถึงปล่อยวางก็ได้
จะพูดว่าอย่างไรก็ได้ เรื่องคำพูดนี้มันเป็นเพียงการสมมติ
คือว่า **มันจบกัน คือหมดการศึกษาตัวเอง
ถึงจะศึกษาอันใด มันก็ไม่เข้าเรื่องอันนี้**
เปรียบเสมือนเกลียวนอตกับแหวน มันจะคลายตัวมันเอง
เกลียวมันคลายตัวมันออก แยกเป็นคนละส่วนกัน
แล้วจะไปเรียนอะไร ? *เรื่องมันก็เท่านี้เอง
เมื่อเรารู้จักวิธีหมุนเกลียวมันออก
พอดีหมุนจบแล้ว มันก็หล่นของมันเอง*…”
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น