“…พระพุทธเจ้าเป็นคนอินเดีย พูดภาษาอินเดีย
สำหรับหลวงพ่อเป็นคนไทย ๑๐๐%
แต่พูดภาษาสำเนียงภาคกลางไม่เพราะ
เพราะว่าตัวของหลวงพ่อมีบ้านเกิดเมืองนอนอยู่โน่น ริมแม่น้ำโขง
เรียกว่าบ้านบุฮม ต.บุฮม อ.เชียงคาน จ.เลย ติดฝั่งลาว
พูดภาษาสำเนียงภาคกลางไม่เป็น เพราะไม่ได้เรียนหนังสือ
ไม่เคยเรียนหนังสือ จึงพูดภาษาภาคกลางไม่ได้
แต่สำเนียงพื้นบ้าน-พูดได้
พระพุทธเจ้าพูดกับคนอินเดีย ฟังรู้เรื่องกันทันที
คนไทยพูดให้ฟังแล้ว ไม่สนใจ
*เพราะมืดอยู่ในใจ จึงไม่สนใจ
เพราะมันมีโทสะ-โมหะ-โลภะ
เมื่อพูดไป-ไม่ถูกใจ ก็โกรธ-เกลียดกันขึ้นมา*
**สิ่งเหล่านี้แหละที่พระพุทธเจ้าสอนว่า
‘ทำให้มันหมดไปจากจิตใจ’
เมื่อสิ่งเหล่านี้จืดจาง-หมดไปแล้ว
นั่นแหละคือไปหาพระพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าอยู่ที่ไหน ก็จะรู้-จะเห็น-จะเข้าไปสัมผัสได้
จิตใจของคนเรามันมีความสงบ มันเป็นอุเบกขาอยู่แล้ว**
อย่างที่ได้พูดมา(ว่า)
สัตว์เดรัจฉาน-เวลามันนอนสบาย จิตใจมันว่าง-มันเป็นอุเบกขา
ตามความเป็นจริงแล้ว
**คนทุกคนศึกษาเรื่องนี้ได้ ถ้ามีคนพูด-คนสอน
เราเอาจิตใจที่ว่าง-ที่สะอาดนี่แหละ ไปคิด-พูด-ทำการทำงาน
ทำไปทุกสิ่ง-ทุกอย่างได้**
เป็นพ่อ-เป็นแม่ ก็รู้จักหน้าที่ของพ่อ-แม่
เป็นผู้ใหญ่บ้าน-กำนัน ก็รู้จักหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้าน-กำนัน
เป็นครูไปสอนหนังสือ ก็รู้จักหน้าที่ของครู
เป็นตำรวจ-ทหาร ก็รู้จักหน้าที่ของตำรวจ-ทหาร
เป็นนักเรียนไปเรียนหนังสือ ก็รู้จักหน้าที่ของการเป็นนักเรียน
**‘อุเบกขา-วางเฉย’ ไม่ต้องยึด-ไม่ต้องถือ
ความคิดมันคิดแล้ว-ก็ผ่านไป คิดมาแล้ว-ก็ผ่านไป
ต้องอยู่ในปัจจุบัน ไม่ไปอยู่ในอดีต-ไม่ไปอยู่ในอนาคต
ต้องอยู่กับปัจจุบัน
และปัจจุบันก็ไม่อยู่ด้วยโมหะ แต่อยู่ด้วยสติปัญญา**
กิเลส ๑,๕๐๐ ปัญหา ๑๐๘ เกิดขึ้นที่จิตที่ใจ
กิเลส ๑,๕๐๐ ก็เกิดในอดีต ๕๐๐ เกิดในอนาคต ๕๐๐
เกิดในปัจจุบัน ๕๐๐ ก็เป็น ๑,๕๐๐
เพราะไม่เคยเห็นจิตใจนั่นเอง
ตัณหา ๑๐๘ เกิดในอดีต ๓๖ เกิดขึ้นในอนาคต ๓๖
เกิดขึ้นในปัจจุบัน ๓๖ ก็เป็นปัญหา ๑๐๘
เพราะอยู่ด้วยโทสะ-โมหะ-โลภะ
**ถ้าเราอยู่กับปัจจุบัน
ด้วยสัญญา-ด้วยญาณปัญญา-ปัญญารอบรู้
กิเลสเกิดขึ้นไม่ได้
พระพุทธเจ้าสอนให้แก้ที่ปัจจุบัน
อยู่กับปัจจุบันด้วยสติปัญญา**
เท่าที่นำมาเล่าสู่กันฟังนี้ ก็เห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้ว
หลวงพ่อหรืออาตมาขออ้างเอาคุณของพระพุทธเจ้า
และพระธรรมคำสั่งสอนของพระองค์
และคุณของพระอรหันตสาวกขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
มาเตือนจิตสะกิดใจพวกเราทั้งหลาย
ให้ได้รู้แจ้ง-เห็นแจ้งตามความเป็นจริงที่พระพุทธเจ้าสอนไว้ว่า
‘สัตว์ทั้งหลาย เราผู้เป็นตถาคตไปถึงแล้วแห่งนั้น
แล้วจึงนำมาสอนพวกเธอทั้งหลาย
ให้พวกเธอทั้งหลายจงประพฤติปฏิบัติตามอย่างเราตถาคตนี้
ก็จะรู้-จะเห็น-จะเป็น-จะมีอย่างเราตถาคตนี้’
ขอให้พวกเราทุกคนจงประสบพบเห็นในชีวิตนี้
จงทุก ๆ คน เทอญ”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น