“…คำพูด-คำสอนนี้ มันจึงสำคัญ…ให้เราเข้าใจ
ถ้าเราไม่เข้าใจแล้ว…เราจะไปติดคำพูด-คำสอน ศัพท์แสงเหล่านั้น
ดังนั้น คำว่า‘สวรรค์’-สวรรค์นี่นะ
(คือ) ถ้าเราอยู่ดี-กินดี-นอนดี-ไปดี-สบายดี
คำว่า‘ไปให้มันถึงที่สุด’นี่ ไปที่ไหน ?
‘เราก็ดูใจเรา’
จิตใจเรามันคิดสับสนวุ่นวาย-อดไม่ได้ ผิดปกติแล้วนี่
เราก็ทิ้ง*
‘เฉย ๆ’
*ลักษณะเฉย ๆ นี่ ไม่ต้องไปทำอะไรมัน
ไม่ต้องไปทำให้มันยุ่งขึ้นมา
มันมีอยู่แล้ว* เรียกว่า‘เฉย ๆ’
**มันคิดขึ้นมา เราก็ทำความรู้สึกตัว-รู้สึกใจ
ความคิดมันถูกหยุดไปเอง มันก็เฉย ๆ
ลักษณะเฉย ๆ นั่น ท่านก็ว่า‘เป็นปกติ’**
**‘ปกติ’ มันมีอยู่อย่างนั้นทุกคน**
อันเฉย ๆ นี่ ผู้หญิงก็มีเฉย ๆ-ผู้ชายก็มีเฉย ๆ
พระสงฆ์องค์เจ้าก็มีเฉย ๆ คนเฒ่าคนแก่ก็มีเฉย ๆ
คนหนุ่มสาวก็มีเฉย ๆ
ลักษณะเฉย ๆ นั้น ท่านเรียกว่า
ถ้าพูดเป็นศัพท์แสงธรรมะแล้ว ท่านว่า
เอิ้น‘อุเบกขา’ก็เอิ้น เรียกว่า‘อุเบกขา-วางเฉย’…ก็เอิ้น
เรียกว่า‘สงบ’ก็เอิ้น
ท่านจึงว่า *‘สุขอื่นนอกจากความสงบ-ไม่มี’
‘ความสงบ’นั่นแหละ ท่านเรียกว่า‘นิพพาน’*
อันเฉย ๆ นั่นแหละ ท่านเรียกว่า‘สงบ’
ไม่ใช่ไปนั่งสงบ **‘มันเฉย ๆ-มันสงบ’
ทำการ-ทำงานด้วยความสงบ
(ถึง)ตากแดด-ตากฝน-ตากลม
(ก็)ทำการ-ทำงานด้วยความสงบ
นั่นแหละ ท่านเรียกว่า‘สุขอื่นนอกจากความสงบ-ไม่มี’**
แต่เราต้องไปนั่งให้มันสงบ
อันนั้นมันก็ดี แต่มันไม่เข้าใจ
**ความไม่เข้าใจนั่นแหละ ท่านว่า‘เป็นโทษอย่างหนัก’
‘เป็นโทษอย่างมหันต์’** ท่านว่าอย่างนั้น
แต่ในทางตรงกันข้าม
**ความเข้าใจ-ความรู้-ความเห็น
ฟังแล้วเข้าอกเข้าใจ (แล้ว)ประพฤติปฏิบัติตาม
นั่นแหละท่านว่า‘เป็นบุญ-เป็นกุศล เป็นมหาศาล’
หาอะไรจะเปรียบปาน หรือเท่าเทียมไม่ได้
เพราะความรู้สึก(ตัว)อันนี้นี่เอง**
ดังนั้นจึง*ไม่ต้องทำอะไร ศึกษากับธรรมชาติ
ถ้าผิดธรรมชาติ-ก็ผิดปกติ ถ้าผิดปกติ-ก็ผิดธรรมชาติ*
ดังนั้น**ศึกษาธรรมะ
(ให้)ศึกษากับธรรมชาติ ให้รู้ธรรมชาติมันจริง ๆ**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น