“…ท่านทั้งหลายที่นั่งฟังข้าพเจ้าพูดอยู่ขณะนี้
**จิตใจทุกคนมันเป็นลักษณะอย่างนี้
ตัวชีวิต-จิตใจของเรา มันสะอาด-มันสว่าง-มันสงบอยู่แล้ว**
แต่เราพูดได้ว่า‘จิตใจสะอาด-จิตใจสว่าง-จิตใจสงบ’
อันนั้นเราจำคำพูดจากคนอื่นมา เราไม่ได้เห็นจริง ๆ
*เมื่อเราได้เห็นจริง ๆ แล้ว เราก็รับรองได้ว่า
ทุกคนต้องรู้-ทุกคนต้องเห็น-ทุกคนต้องมี
อย่างนี้ก็ต้องรับรองได้ว่า คำสอนนี้สอนคนได้ทุกชั้น-ทุกวัย*
จะมีเงินร้อยล้าน-พันล้าน ก็ปฏิบัติได้
ไม่มีเงินสักสตางค์แดงเดียว ก็ปฏิบัติได้
เรียนสูง ๆ ได้ปริญญาเอามาหลาย ๆ ปริญญา ก็ปฏิบัติได้
เรื่องนี้รับรองได้จริง ๆ แต่*ขอให้รู้วิธี*
วิธีมันมี แต่ไม่ใช่พูดแล้ว-มันจะรู้
แต่คนมีปัญญาแล้ว สามารถที่จะรู้ได้
**ดูลงไปที่จิต-ที่ใจของเราในขณะนี้แหละ**
ท่านผู้ฟังทั้งหลายนั่งอยู่ในขณะนี้ ที่ข้าพเจ้าพูดนี้
ท่านทั้งหลายก็**มองลงไปถึงลักษณะจิตใจของเราเป็นอย่างใด ?
รู้ได้ทันที สำหรับผู้มีปัญญา**
ข้าพเจ้าจะเปรียบเทียบให้ฟัง
สมมติเมล็ดข้าว หรือผลไม้ทุกประเภท
ถ้ามีเมล็ดใน เอาไปเพาะ-ต้องงอกออกมาทุกประเภท
เมล็ดข้าว จะเป็นข้าวเจ้าก็ตาม-ข้าวเหนียวก็ตาม
ถ้ามีเมล็ดใน เอามันเพาะในดิน-งอกขึ้นมาทุกเมล็ด
และผลไม้ทุกประเภท ถ้ามันไม่บอด
เอาไปเพาะลงดิน งอกขึ้นมาทุกประเภท
คนทุกคนก็เหมือนกัน
ฟังแล้วรู้เรื่อง แต่ให้รู้ภาษากันเท่านั้น
แล้ว**นำไปปฏิบัติ รู้ทุกคน**
ที่เราไม่รู้-ที่เราไม่เข้าใจนั้น มันเป็นเมล็ดข้าวไม่มีใน
เรียกว่าเมล็ดข้าวลีบ เอาไปเพาะลงดิน-ไม่งอก
*คนผู้ที่มาสอนนั้น ก็เช่นเดียวกัน
ไม่รู้ของจริง-แล้วก็สอน คนที่ปฏิบัติตาม-จึงไม่รู้*
สมมติให้ท่านผู้ฟังฟังอีกอย่างหนึ่ง
สมมติว่ากลางวัน
เมื่อแสงตะวันหรือแสงพระอาทิตย์ออกมา มันสว่าง
เมื่อไม่มีเมฆหมอกมาบัง ดวงอาทิตย์ก็สว่าง
ในขณะไหน-เวลาใด มีเมฆหมอกมาบัง
ดวงอาทิตย์ก็ไม่สว่าง หรือสว่างไม่เต็มที่
เมื่อมีหมอกเมฆมาบัง เราเรียก‘ฟ้าบดหรือตะวันบด’
อันนี้ก็เหมือนกับ**จิตใจของทุกคนนั้น
มันสะอาด-มันสว่าง-มันสงบอยู่ เหมือนกับแสงตะวัน
หรือแสงอาทิตย์ มันทำสว่างเต็มดวงของมันอยู่อย่างนั้น
แต่ในขณะไหน-เวลาใด เมฆหมอกมาบัง
มันก็เลยทำสว่างให้พื้นโลกไม่ได้
จิตใจเราก็เหมือนกัน
ขณะไหน-เวลาใดที่เราหลงต้นตอของชีวิตจิตใจของเราแล้ว
เราก็ไม่เคยเห็น-ไม่รู้ว่าพุทธะอยู่ที่ไหน เราไม่รู้
ตัวพุทธศาสนาอยู่ที่ไหน เราก็ไม่รู้
ตัวความสงบอยู่ที่ไหน เราก็ไม่รู้**
เราก็ไปหาครูบาอาจารย์ที่แนะนำให้ เราก็ทำไป
อันนั้นสำหรับคนไม่รู้…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น