พุทธะ ไม่ใช่สิ่งลี้ลับ
ไม่ใช่สถานะพิเศษของใครบางคน
แต่คือ “ความตื่นรู้ เบิกบาน”
ที่เกิดขึ้นได้…ในชีวิตธรรมดานี่แหละ
เมื่อใดก็ตามที่เรา
ดำรงอยู่กับรูปนามที่เราครองอยู่
ด้วยความตื่นรู้
ด้วยความรู้สึกตัว
เมื่อนั้น พุทธะก็ปรากฏ
สิ่งที่หลวงพ่อเทียนสอน
ไม่ใช่เรื่องซับซ้อน
ไม่ต้องแยกเป็นศีล สมาธิ ปัญญาทีละขั้น
แต่เป็นการรวมกันอยู่ในขณะเดียว
ผ่าน “ความรู้สึกตัว”
ภาษาชาวบ้าน
ที่ปู่ย่าตายายพูดกันมานาน
เรียกว่า
รู้เนื้อรู้ตัว
แค่นั้นเอง
เมื่อความคิดเกิดขึ้น
ถ้าเราตื่นรู้
เราจะเห็นมันทันที
เห็นตรงไหน
ไม่ได้เห็นข้างนอก
แต่เห็นในจิตของเราเอง
เขาด่าเรา
เสียงมากระทบ
ตู้ม…
เราเห็นแล้ว
ภาพน่ารัก
ภาพน่าเกลียด
ผ่านตาเข้ามา
เราเห็นแล้ว
แต่สิ่งสำคัญไม่ใช่แค่เห็นภาพหรือได้ยินเสียง
สิ่งสำคัญคือ
เห็นว่า “ใจเราเป็นยังไง”
โกรธไหม
ชอบไหม
สะเทือนไหม
ไหลไปไหม
ทั้งหมดนี้
เห็นได้ด้วยความตื่นรู้
ไม่ต้องไปห้าม
ไม่ต้องไปแก้
แค่รู้สึกตัว
หลวงพ่อเทียนเรียกสิ่งนี้ว่า
รู้สึกตัว
คือการมีสติ
มีความรู้เนื้อรู้ตัว
อยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในใจของเรา
นี่แหละคือพุทธะในชีวิตประจำวัน
ไม่ต้องหนีโลก
ไม่ต้องรอความสงบ
ไม่ต้องเป็นใครที่พิเศษกว่าเดิม
แค่รู้สึกตัว
พุทธะก็ทำงานแล้ว
ถ้อยคำและสารธรรมจาก
**พระปรีชาชาติ กิตติปัญโญ**
ว่าด้วยแนวทางการเจริญสติของ
**หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ**
ใส่ความเห็น