“…เมื่อหลวงพ่อรู้จักอย่างนี้แล้ว
(รู้จักรูป-นาม รูปโรค-นามโรค ทุกขัง-อนิจจัง-อนัตตาแล้ว)
ก็เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องสมมติผี-เทวดา
พ่อ-แม่ นรก-สวรรค์ หรือพระพุทธเจ้า
โลหะ-เงิน-ทอง ถนนหนทาง
อะไรก็ตาม-เป็นสิ่งสมมติขึ้นในโลกนี้ หลวงพ่อรู้จักจริง ๆ
อันนี้เรียกว่า‘รู้ธรรม-เห็นธรรม-เข้าใจธรรม’
อย่างที่เราสวดมนต์เมื่อกี้นี้(ว่า)
‘พระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้-ผู้ตื่น-ผู้เบิกบานด้วยธรรม’
**รู้ธรรมะ ไม่ใช่ไปรู้ธรรมนอกตัวเรา
เมื่อรู้สิ่งนี้แล้ว หลวงพ่อก็เลยมั่นใจ**
ต่อมาก็รู้ว่า‘ศาสนา’ ก็คือตัวคนทุกคน-ไม่ยกเว้น
**ตัวพุทธศาสนาจริง ๆ นั้น
คือตัวสติ-ตัวสมาธิ-ตัวปัญญา ที่ฝึกฝน-ทำดีแล้วนั่นแหละ
ตัวพุทธศาสนามีในตัวคนทุกคนแล้ว
แต่บุคคลนั้นจะประพฤติปฏิบัติให้มันปรากฏขึ้นหรือเปล่า
เป็นเรื่องของบุคคลนั้น**
แต่สำหรับหลวงพ่อเอง
หลวงพ่อเชื่อมั่นในศรัทธาที่มันเกิดขึ้นมาจากจิต-จากใจ
เกิดขึ้นตามกฎของธรรมชาติจริง ๆ
ต่อไปหลวงพ่อก็รู้จักบาป
บาปเกิดจากอย่างนั้น-อย่างนั้น หลวงพ่อรู้จัก
บาป-บุญ รู้จักจริง ๆ ในขณะนั้นแหละ
พอรู้จักเรื่องนี้แล้ว **เกิดความรู้อันหนึ่ง-ซึ่งไม่ค่อยดี
ที่ว่ามันไม่ดี เพราะมันรู้ออกนอกตัว
คิดจะไปสอนคนอื่น
ไปสอนผี-ต้องยืน ต้องยืนอย่างนั้น-อย่างนี้
ไปสอนเทวดา ต้องยืนอย่างนั้น-นั่งอย่างนี้
ไปสอนคน ต้องยืนอย่างนั้น-นั่งอย่างนั้น
แสดงอย่างนั้น-อย่างนี้
หลวงพ่อเป็นอย่างนี้ทั้งวันเลย
ตอนนั้นหลวงพ่อไม่เคยรู้จักความคิดตัวเอง
รู้เฉย ๆ
การรู้เฉย ๆ นี้ (ยัง)ไม่เห็นความคิด
รู้เรื่องรูป-นามนี่ ยังไม่เห็นความคิด
มันคิดจากไหน-ไม่รู้ มันคิดแล้ว-มันก็เข้าไปในความคิด
รู้ไปเรื่อย ๆ รู้แต่ดี-ชั่วไม่รู้
อันนี้เป็นปัญหาที่ทุกคนควรจำเอาไว้
เมื่อรู้จักตัวเองแล้ว ให้ผ่านไปเลย**…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น