“…ถ้านั่งเมื่อยแล้ว ก็เดิน
เดินเมื่อยแล้ว ก็นั่ง(หรือ)ยืนทำก็ได้
ทำเช่นเดียวกัน ทำช้า ๆ
*เดินจงกรม ไม่ช้าเกินไปและไม่ไวเกินไป
ถ้าเดินช้าเกินไป มันกำหนดมาก-มันเพ่ง
ถ้าเดินเร็วเกินไป มันจะไม่รู้สึกเวลาหยุด-เวลาเดิน
แน่ะ! ต้องให้มันรู้สึก*
แต่เวลาเดินนั้น
เอามือกอดหน้าอกไว้ ไม่ต้องให้มันไหว
ให้มันไหวที่เดียว (ที่ขา)
*ให้มันไหวทีละที่* ว่าอย่างนั้นแหละ
หรือ(ถ้า)กอดหน้าอก
มันเมื่อยแขน (ก็)เอามือมาขัดหลังไว้
ไม่ใช่เอาขัด
เอามือมาวาง(ไว้)ข้างหลัง ไขว้กันแล้วจับไว้
เวลาเดิน
ก็ให้มันรู้สึก เท้าเหยียบ-เท้าก้าวไป
แต่ไม่ใช่ว่าให้มันอยู่ที่เท้าอันเดียว ไม่ใช่อย่างนั้น
เวลาก้าวเท้าไป-รู้สึก เหยียบลง-ก็รู้สึก
ไม่ใช่(พูด)ว่า‘ซ้าย-ขวา’ ไม่ต้องพูด
‘ยกหนอ-ไปหนอ’ ไม่ต้องพูด
**เอาแต่เพียงรู้สึกเบา ๆ เท่านั้นเอง** วิธีอันนี้…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น