“…คำว่า‘หลง’อันหนึ่ง
‘ลืม’อันหนึ่ง
‘หลง’นี้ มีเวลาที่จะหาพบได้
‘ลืม’นี้ ไม่มีโอกาสที่จะได้พบเลย
เราหลงสมมติเฉย ๆ
สมมติว่าเราหลงรูป-หลงนามนี้อย่างหนึ่ง
หลงจิตหลงใจ-หลงตัวชีวิตเราอย่างหนึ่ง
บางคน
ถามถึงเรื่องรูป-นาม ไม่รู้จัก
ถามถึงเรื่องชีวิต-จิตใจ ไม่รู้จักเลย
อันนี้ชื่อว่า‘ลืม’
ลืมโดยไม่เห็นว่าตัวทำอะไร-ไปไหน ?
ชีวิตมันเกิดมา คิดมาวันหนึ่ง
สักสิบ ๆ ครั้ง-ร้อยครั้ง ก็ไม่เห็นชีวิต
อันนี้ชื่อว่า‘ลืม’
**เมื่อเรามาทำอย่างนี้แล้ว
เรารู้จักสมุฏฐานต้นกำเนิดของความคิด
บางครั้งมีคนมาว่าให้เราฟัง
สิ่งที่ไม่พอใจมันมากระทบปุ๊บ ตัวสติมันจะเข้ามาปั๊บ
เหมือนแมวกับหนู
มาคุมอยู่เลย
เมื่อเห็นชีวิต-จิตใจอยู่อย่างนี้แล้ว ความหลงก็หาย
อันนี้เป็นวิธีจัดการกับเรื่องความโกรธ-ความโลภ-ความหลง
แต่อันนี้ยังมีความสงสัยอยู่
ยังมีความสงสัยว่า‘ตายแล้วเกิด’นี้ มันจะสงสัยมาอย่างนี้
แล้วคนเรานี้เกิดมาเพราะกำเนิดอันใด ? มันจะสงสัยมาอย่างนี้
ความสงสัยน้อย ๆ นี้ ก็เป็นทุกข์ในอริยสัจ**
‘สัจจะ’ แปลว่าของจริง
‘อริ’ แปลว่าข้าศึก
‘ยะ’ แปลว่าพ้นไป
เขาว่าอย่างนั้น ตามตัวหนังสือ
บัดนี้ **เราก็มาดูความคิดนี้แหละตามเคย
แต่ว่าความหลงก็ยังมี แต่มันไม่ลืม-มันสำนึกได้
‘ความคิด’ กับ ‘ตัวสติ’ นี้
ความคิด-อารมณ์มันนึกคิด เราก็ยิ่งรู้
คิดมากเท่าไหร่ เราก็รู้มากเท่านั้น
ความคิดฟุ้งซ่าน-รำคาญ-ทุกข์ใจ นี่แหละดี
เราต้องให้มันคิด อย่าไปหยุด-ไม่ให้มันคิด
เมื่อมันไม่คิด เราก็เลยไม่รู้ลักษณะของความคิด
เมื่อเราเห็นอย่างนี้
เราไม่ต้องพูดถึงกิเลส-ตัณหา-อุปาทานก็ได้
พอดีสติตั้งมั่นขึ้นมา
ความปรากฏการเคลื่อนไหวทางรูปกายเรานี้
เรารู้เท่า-รู้ทัน รู้กัน-รู้แก้ รู้จักเอาชนะได้ทุกครั้งคราว
ความคิดที่มันปรากฏนั้นก็คล้ายกัน
มันปรากฏขึ้นมา-เรารู้ทัน รู้จักกัน-รู้จักแก้
คือรู้แล้ว-มันตายตัว(มัน)ไปเอง มันไม่กลับคืนมา
เหมือนแมวกับหนู (หนู)มันตายแล้ว-มันไม่เกิดขึ้นมาได้
เราจะเห็นอย่างนี้
ดูตัวนี้แหละ**
สมมติว่า เราไม่ได้เข้าไปอยู่ในบ้าน
ไม่ได้เข้าไปอยู่ในห้อง และไม่ได้เข้าไปอยู่ในมุ้ง
**เราถอนตัวออกหมด เราอยู่นอกความคิดทั้งหมด
อันนี้เราไม่ได้อยู่ในความคิดแล้ว เราถอนตัวออกนอกความคิด
มันคิดเวลาใด เรารู้
แม้กระทั่งนอนหลับ การพลิกกาย-เราก็จะรู้
เพราะสติมันเต็มส่วนขึ้นมา
คนที่จะเห็นความคิดของตัวเองนี้
เรียกว่า‘ได้กระแสพระนิพพาน’**
*ไม่ใช่ว่าจะไปนั่งหลับตาแล้วเพ่ง
เห็นสี-เห็นแสง ผี-เทวดา นรก-สวรรค์
อันนั้นมันหลงอยู่ในความคิด ดับทุกข์ไม่ได้*…”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
————————————————————————————————
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ อย่าหลงตน-อย่าลืมตัว ※
※ ※
※ อย่าหลงกาย-อย่าลืมใจ ※
※ ※
※ อย่าหลงชีวิต ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกตัว…รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ใส่ความเห็น